“เธอมันโง่”
ติณณ์เอ่ยลอดไรฟันพลางกดข้อมือเล็กลงกับที่นอน แม้เธอจะดิ้นรนหนีซาตานร้ายแต่ก็ไม่สามารถขยับได้ เมื่อเขาแทรกเข่าเข้ามาระหว่างขาเรียว
“เธอมันโง่” เขายังคงย้ำซ้ำ ๆ พลางจ้องหน้าเธอเขม็ง
“อื้อ~”
นัยน์ตาคู่สวยเบิกโพลงทั้งสับสนระคนไม่เข้าใจกับแววตาเหลือร้ายนั้น ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อริมฝีปากร้อนประกบลงมาอย่างรวดเร็วและบดขยี้กลีบปากเพื่อให้เธอไม่ทันตั้งตัวเผยออ้าปาก ลิ้นสากจึงสามารถสอดเข้ามาได้
รสจูบแสนร้อนแรงราวกับจะลงโทษถูกเขากดลงมาซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ ทุกครั้งที่ริมฝีปากสัมผัสกันสมองเธอขาวโพลนไปหมด ทั้งที่เขาปล่อยข้อมือให้เป็นอิสระแล้วแต่เธอยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ มือหนาเลื่อนลงมาบีบปลายคางไว้แน่นและรุกรานความหวานภายในโพรงปากอย่างดูดดื่ม จนเธอสั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย
คนร้ายกาจยังคงตักตวงความหวานจากริมฝีปากเธออย่างตะกละตะกลาม ลิ้นสากเกี่ยวตวัดพัวพันลิ้นเล็กอย่างดิบเ
