คาร่าโดนลากเข้าไปในอาคารขนาดย่อม ภายในไม่มีของอะไรมากนอกจากโต๊ะเก้าอี้ไว้นั่งธรรมดาค่อนไปทางเก่าคร่ำครึ เดินเข้าไปเรื่อย ๆ จะมีห้องแยกซ้ายขวาฝั่งละสามห้องซึ่งมีประตูสีทึบปิดสนิทอยู่ นัยน์ตาคู่สวยสอดส่ายสายตามองเพื่อเก็บรายละเอียด แต่เพียงไม่นานก็โดนคนที่เดินอยู่ข้างหลังผลักให้เดินต่อ จึงต้องรีบเดินไปข้างหน้าทั้งที่ยังไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน
“รีบเดินสิวะ มองอะไร!” คนร้ายตะคอกเสียงดัง
“อั้ยอ้องเอือก!” ไม่ต้องเสือก!
“อีนี่เดี๋ยวกูตบ!”
เพราะโดนโต้ตอบอย่างหยาบคายมันจึงเกิดอาการฉุนเฉียว ยกมือขึ้นจะฟาดใบหน้าของหญิงสาวที่ถูกจับตัวมา แต่นอกจากเธอจะไม่หลบแล้วยังจ้องหน้ามันเขม็งอย่างไม่ลดละ นัยน์ตาคู่สวยทอประกายวาวโรจน์ เลือดนักสู้ในกายมันสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง บางทีคาร่าก็ไม่รู้ว่าตัวเองกินดีหมีหัวใจเสือมาจากไหน ถึงได้ไม่กลัวตายขนาดนี้ ผู้หญิงบอบบางอย่างเธอโดนตบทีเดียวคงปลิวติดผนังเหมือนอย่างในหนังแน่
