บทที่ 52
“นั่นมันแค่การปกป้องตัวเองของผมเท่านั้น ผมพยายามใจร้ายกับอร พยายามนึกถึงความผิดของอร แต่มันก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย... ยิ่งเห็นน้ำตาของอร ผมก็ยิ่งทุรนทุราย...” ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งเครียดยิ่งนักยามต้องเผยความรู้สึกของตัวเองออกมา
“ผมไม่เคยรู้สึกแย่ขนาดนี้มาก่อนเลย ไม่เคยรู้สึกเปราะบางแบบนี้สักครั้งในชีวิต แต่ยามอยู่กับคุณ... อรลออ ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกลับไปเป็นเด็กหนุ่มอีกครั้ง ผมตักตวงความสาวของคุณอย่างไม่รู้จักอิ่ม แม้ว่าผมจะพยายามหนี หนีเพื่อให้ไกลจากคุณ แต่ผมก็ต้องซมซานกลับมาหาคุณทุกครั้ง...”
ริคคาโดกำลังต่อสู้กับตัวเองอย่างบ้าคลั่ง แม้จะไม่ชอบบอกความรู้สึกน่าสะอิดสะเอียนนี้เลย แต่หากต้องแลกด้วยการสูญเสียอรลออไป เขาก็จำเป็นต้องทำมัน
“ผมไปไหนไม่รอด... ผมเป็นของคุณ...”
อรลออน้ำตาซึม หัวใจเต้นระส่ำขึ้นมาอย่างรุนแรง คำพูดของเขาแม้จะไม่ได้บอกออกมาตรงๆ ว่า ‘รัก’ แต่ทุกอย่างมันก็หมายคว
