บทที่ 53
“เลิกกันประสาอะไรคะ จูบกันดุเดือดขนาดนั้น” เชิดหน้าหนีน้ำตาซึม
ริคคาโดหัวเราะร่วน ยิ่งเห็นอรลออหึง เขาก็ยิ่งชอบใจ “ตอนแรกก็ไม่ได้จูบหรอก แต่ผมเห็นอรเดินลงมา... ก็เลยแกล้งอร...”
“แกล้งอรเหรอคะ?”
“ก็ใช่นะสิ ผมแค้นที่อรหลอกผม ผมก็เลยอยากจะแกล้งอรให้เจ็บบ้าง แต่รู้ไหมยิ่งเห็นอรเจ็บ เห็นน้ำตาของอร ผมเจ็บยิ่งกว่าเป็นร้อยเท่า”
“เชื่อไม่ลงหรอกค่ะ ถ้าคุณแคร์อรจริง แล้วคุณทิ้งอรไปทำไมคะ หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ส่งข่าวสักนิด...”
ตัดพ้อออกมาทั้งน้ำตา ริคคาโดเห็นแล้วก็รู้สึกเกลียดชังตัวเองยิ่งนักที่เป็นต้นเหตุให้ภรรยาสุดที่รักต้องร้องไห้
“มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด... ผมสั่งเลขาไว้แล้ว แต่ทุกอย่างมันผิดพลาด และแน่นอนว่ากลับไปนี่ผมจะต้องสืบสวนว่าทำไมไม่มีใครรายงานให้อรทราบว่าผมไปไหน...”
คำพูดของสามีทำเอาอรลออถึงกับแปลกใจ “หมายความว่ายังไงคะ อรงงไปหมดแล้ว...”
“ที่ผมหายหน้าไปก็เพราะสเตฟน้อ
