บทที่ 56
รุจิราแกล้งคร่ำครวญ “แม่... แม่กลับไปเข้าบ่อนอีกแล้ว... แม่เอาเงินยี่ล้านไปเล่นจนหมด รวมทั้งบ้านที่เราอยู่ด้วย...”
“หมด... หมดแล้วเหรอคะ เงินยี่สิบล้าน” อรลออร้องถามอย่างตกใจ
“ใช่จ๊ะ พี่... พี่ไม่มีที่อยู่ แถมแม่ยังเอาตัวพี่ไปขายให้กับเจ้าของบ่อน มันจะมาเอาพี่ไปข่มขืน พี่กลัว... อรพี่กลัว...”
รุจิราทำเป็นตัวสั่นน่าสงสาร ก่อนจะโผเข้ากอดร่างของอรลออไว้แน่น อรลออตามเล่ห์กลของรุจิราไม่ทันจึงได้แต่ร้องไห้ตามเพราะความเวทนา
“ไม่เอาพี่รุ อย่าร้องไห้ค่ะ อร... อรอยากจะช่วยพี่รุ แต่อรไม่รู้จะช่วยยังไง...”
รุจิราลอบยิ้มสะใจ ก่อนจะค่อยๆ คลายอ้อมแขน และดันตัวออกห่างจากร่างของอรลออ จ้องหน้าผู้อ่อนเยาว์กว่าด้วยสายตาขอความเมตตา
“แค่อร... อรให้พี่อยู่ที่นี่สักระยะ แค่... แค่หลบพวกนั้นเท่านั้นเอง...”
คำขอของรุจิราเอาอรลอออึ้งไปชั่วขณะ หล่อนไม่กล้ารับปากเพราะกลัวริคคาโดจะโกรธมากขึ้นกว่าเดิม
