บทที่ 57
ริคคาโดกัดกรามแน่น ความเดือดดาลคละคลุ้งอยู่ในกระแสเลือด อยากจะวิ่งไปหักคอแม่เมียตัวดีนัก ทำไมถึงได้ใจดีแบบนี้นะ มองก็รู้แล้วว่าแม่รุจิรามีจุดประสงค์อะไร
“ขอบใจมากลิเดียที่เอาเรื่องนี้มาบอก แล้วอย่าลืมที่ฉันสั่งล่ะ จับตาดูแม่นั่นไว้ทุกฝีก้าว หากหล่อนจะทำอะไรคุณผู้หญิง เธอจัดการได้เลย ฉันอนุญาต”
ลิเดียยิ้มกว้าง “รับรองค่ะ ว่าลิเดียจะไม่ให้แม่นั่นคิดชั่วอะไรเด็ดขาด และหากแม่นั่นอยู่เกินสามวันตามที่คุณผู้หญิงอนุญาตไว้ ลิเดียนี่แหละจะเป็นคนลากหล่อนออกไปเองค่ะ...”
มุมปากของริคคาโดโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงพอใจ “ดีมากลิเดีย แล้วฉันจะไม่ลงโทษเธอ เรื่องที่ทำให้อรลออหนีฉันไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อน”
ใบหน้าของลิเดียซีดเผือดทันทีเมื่อเจ้านายหนุ่มพูดถึงความผิดในอดีตของตนเองที่ยังไม่ได้รับการพิพากษา
“ขอบคุณคุณผู้ชายค่ะ ลิเดียจะทำให้เต็มที่ จะปกป้องคุณผู้หญิงค่ะ”
ริคคาโดพยักหน้า “เอาล่ะไม่ต้องพูดแ
