บทที่ 7

"สวัสดีค่ะ" เข้ามาในห้องเครื่องดื่มก็เห็นว่าแม่บ้านคนที่เธอต้องมาทำงานด้วยอยู่ในนี้พอดี "ค่ะ คุณจะมาชงกาแฟหรือคะ" "เปล่าหรอกค่ะเฌอจะมาทำความสะอาดช่วยคุณน้าค่ะ" แม่บ้านคนนี้คงอายุรุ่นราวคราวเดียวกับแม่เธอเลยให้เกียรติเรียกน้า "คุณเป็นผู้ช่วยเลขาไม่ใช่หรือคะ" "ตอนนี้ไม่ใช่แล้วค่ะ คุณน้ามีอะไรให้เฌอช่วยไหมคะ" "คุณถูกลดตำแหน่งเหรอ?" ดูแล้วเด็กน่าจะเรียนจบสูงแถมหน้าตาสะสวยทำไมถึงจะมาเป็นผู้ช่วยแม่บ้านล่ะ "ใช่ค่ะเขาไม่ไล่ออกก็ดีแล้ว" "ไปทำอะไรผิดมาล่ะเรา" หลังจากที่รู้แล้วแม่บ้านก็หันกลับมาทำความสะอาดต่อจะได้ไม่เสียเวลาในขณะที่คุยกันไปด้วย "ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" ที่จริงถ้าจะลดตำแหน่งเธอให้ลงไปเป็นพนักงานต้อนรับข้างล่างก็ได้ ทำไมต้องยังให้เธออยู่ชั้นผู้บริหารอีกก็ไม่รู้ "ถ้างั้นเราก็ทำความสะอาดในห้องเครื่องดื่มไปนะ เดี๋ยวฉันจะไปทำข้างนอก" "ค่ะ" ทำความสะอาดก็ดีเหมือนกันนะไม่ต้องรองรับอารมณ์ของคนนั้นทีคนนี้ที แต่ถ้าคนมันจะหาเรื่องทำงานแผนกไหนก็มีเรื่องเข้ามาหาอยู่ดี เพล้ง! หน้าห้องเครื่องดื่มมีแก้วตกแตกเฌอเอมเลยออกมาดู "เก็บทำความสะอาดด้วย" คนที่ทำตกก็คือเลขาคนใหม่ "แม่นี่ร้ายไม่เบา" ลิเดียเห็นอยู่ว่าลูกน้ำแกล้งทำแก้วตก แถมกาแฟในแก้วยังเลอะพื้นเต็มไปหมด เฌอเอมเข้าไปเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดออกมา และก็ใช้ไม้กวาดเขี่ยเศษแก้วใส่ที่ตักขยะก่อน ถึงได้เอาไม้มาถูพื้นที่กาแฟเลอะอยู่ "เธอทำงานที่นี่มานานหรือยัง" ตอนที่เฌอเอมเอาเศษแก้วเข้ามาทิ้งในห้องเครื่องดื่มลูกน้ำก็เดินตามเข้ามา "เดือนกว่าแล้วค่ะ" "เธอรู้จักกับพี่น่านมานานหรือยัง" "เพิ่งรู้จักตอนมาทำงานค่ะ" "เขาคบกับเธอออกหน้าออกตาหรือว่าแค่เลี้ยงต้อย" "อยากรู้ก็ไปถามเขาดูเองสิคะ" "ทำไมแค่นี้ถึงตอบฉันไม่ได้ เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นคู่หมายของพี่น่าน" มือที่กำลังทำงานอยู่ชะงักเล็กน้อย ถึงว่าพอเข้ามาก็ทำให้เลขาหน้าห้องของเขากระเด็นได้เลย "คุณลุงณภัทรจะให้เราสองคนหมั้นกันเร็วๆ นี้" "หรือคะ" "ฉันอยากให้เธอไปจากเขาซะ ที่ผ่านมาฉันจะทำเป็นไม่เห็น หรือถ้าเธออยากได้งานเดี๋ยวฉันจะแนะนำงานใหม่ให้" เฌอเอมยังคงทำงานตัวเองไปโดยที่ไม่ได้ตอบ เพราะถ้าเธอไปจากเขาได้เธอคงไปแล้วไม่ต้องรอให้ใครมาแนะนำงานให้ "นี่นามบัตรฉัน ถ้าเธอต้องการให้ฉันช่วยเรื่องงานก็โทรมาหาได้ตลอดเวลา" ผู้ชาย Perfect ขนาดนี้มีหรือที่จะยอมสละสิทธิ์ เพราะตอนนี้เหมือนว่าเธอได้โควต้าอยู่ในกำมือแล้วจะไม่มีวันปล่อยโควต้านี้ไปเด็ดขาด เขาจะมีผู้หญิงมาแล้วสักกี่คนก็ช่าง แต่ต่อจากนี้ไปเขาต้องมีแค่ฉันคนเดียว เห็นว่าอีกฝ่ายไม่รับนามบัตรลูกแก้วเลยวางไว้ตรงหน้าก่อนจะเดินออกมา ลิเดียก็ลุ้นอยู่ว่าจะตบกันไหมแต่พอเห็นออกมาโดยปกติก็เกิดอาการเซ็งเลย ทำความสะอาดในห้องเครื่องดื่มเสร็จแล้วเฌอเอมก็ออกมาทำความสะอาดรอบบริเวณชั้นผู้บริหาร "นี่เธอมาเอาขยะไปทิ้งให้หน่อยสิ" เฌอเอมกำลังจะเดินผ่านไปเลยต้องหยุดแล้วไปทำตามที่คุณเลขาคนใหม่สั่งก่อน "ต่ำ" ตอนที่เธอกำลังจะยกถังขยะเข้าไปเปลี่ยนถุงใหม่ให้ก็ได้ยินคำพูดนี้ออกจากปากผู้ดี แต่เธอก็ไม่ได้ตอบโต้หรอก และไม่รับคำที่เขาสบประมาทด้วย เปลี่ยนถุงขยะให้ใหม่แล้วเฌอเอมก็เอาถังขยะอันเดิมมาวางไว้ให้ ตอนที่เธอยกถังขยะกลับมาน่านฟ้าก็ออกมาจากห้องทำงานพอดี "พี่น่านจะออกไปทานข้าวแล้วใช่ไหมคะ" ลูกน้ำพูดพร้อมกับเอื้อมไปหยิบกระเป๋าสะพาย เพราะเวลานี้มันก็ใกล้เที่ยงแล้ว "ไปล้างไม้ล้างมือออกไปกินข้าวด้วยกัน" "?" เฌอเอมตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะทำเมินผู้หญิงอีกคนแล้วหันมาชวนเธอไปทานข้าว "พี่ไม่กลัวคุณลุงตำหนิหรือคะ" แต่พอมองเห็นอีกฝ่ายกัดฟันจนสันกรามขึ้นลูกน้ำเลยต้องรีบวางกระเป๋าแล้วนั่งลงที่เดิม เฌอเอมเดินตามเขามายืนรอลิฟต์ และจังหวะนั้นณภัทรก็ออกมาจากห้องทำงานพอดี "น่านฟ้า" ประตูลิฟต์เปิดออกน่านฟ้าทำทีเหมือนไม่ได้ยินเสียงที่พ่อเรียก เขาคว้าแขนเธอได้พาเดินเข้าไปในลิฟต์แล้วก็กดปิด "คุณลุงคะ ลูกน้ำไม่ไหวแล้วนะคะ" "อดทนหน่อยนะหนู ยังไงมันก็ไม่คว้าคนต่ำๆ แบบนั้นมาทำเมียหรอก" ลงมาข้างล่างน่านฟ้าก็บอกให้เธอไปหาอะไรทานเอง แล้วเขาก็เดินไปขึ้นรถที่คนขับจอดรออยู่แล้ว เฌอเอมกำลังจะไปทานข้าวฝั่งตรงข้ามหน้าบริษัท แต่พอกำลังจะข้ามถนนก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเธอเลยหยุดรับโทรศัพท์ก่อน เพราะน้องสาวคนรองที่เรียนอยู่มัธยมปลายโทรมาหา >>{"มีอะไรเหรอแตม"} น้องสาวคนรองชื่อเฌอแตมส่วนคนเล็กชื่อเฌอลิน เฌอลินกำลังเรียนอยู่มัธยมต้น {"พี่เฌอ"} >>{"มีอะไรใครทำอะไรเราหรือเปล่า"} จะเรียกว่าลูกสาวบ้านนี้หน้าตาดียกบ้านเลยก็ได้ เธอกลัวว่าเพื่อนผู้ชายจะรังแกน้อง {"คือแตม.."} >>{"มีอะไรพูดมาเร็วๆ"} {"แตมยืมมอเตอร์ไซค์ของเพื่อนจะออกไปถ่ายเอกสารค่ะ"} >>{"แล้วยังไง เกิดอุบัติเหตุเหรอ?"} ได้ยินน้องเกริ่นมาแบบนั้นหัวใจคนเป็นพี่เต้นแทบไม่เป็นจังหวะ {"ใช่ค่ะ แตมชนกับรถเบนซ์"} >>{"อะไรนะ? แล้วเราเป็นอะไรไหม"} {"แตมไม่เป็นอะไรค่ะ แต่รถทั้งสองคันนี่สิคะ"} >>{"แล้วประกันรถเบนซ์มาหรือยัง"} {"เขาเรียกร้องค่าเสียหายอย่างเดียวเลยค่ะ"} "ว่ายังไง! ฉันไม่เสียเวลาเรียกประกันหรอกนะ บอกพี่สาวเธอโอนเงินมาให้ฉันเลย" >>{"ใจเย็นนะอย่าร้องไห้เดี๋ยวพี่ไปหา"} เฌอเอมได้ยินเสียงคู่กรณีและได้ยินเสียงน้องสะอื้นในสายด้วย น้องคงกำลังตกใจ