บทที่ 4

"กระโปรงเธอไปถูกอะไรมา" "คะ?" เฌอเอมที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำตกใจมองลงไปด้านหลัง เป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูห้องน่านฟ้าเปิดออกมาพอดี "บอสจะออกไปพบลูกค้าแล้วหรือคะ" เลยยังไม่ทันได้คำตอบลิเดียก็ต้องหันมาให้ความสนใจกับเจ้านายก่อน เขาเห็นเธอมองกระโปรงด้านหลังเลยมองตามโดยที่ไม่ได้ฟังว่าเลขาถามอะไร ..และก็มองเห็นคราบน้ำที่มันเลอะกระโปรงของเธออยู่ "ให้ผู้ช่วยตามฉันไปพอแล้ว" "คะ?" ลิเดียที่ลุกขึ้นกำลังจะถือแฟ้มเอกสารเพื่อไปคุยงานกับลูกค้าถึงกับหยุดมือ "เอาเอกสารแล้วก็ตามลงมา" "ค่ะ" เฌอเอมรับเอกสารจากมือของลิเดียแล้วก็รีบเดินตามเขามาที่ลิฟต์ "น่านฟ้ายังไม่ออกไปพบลูกค้าอีกเหรอ" ณภัทรเดินผ่านมาทางนี้เห็นว่าลิเดียยังคงนั่งอยู่หน้าห้องเลยแวะถาม "ออกไปแล้วค่ะ แต่ให้ผู้ช่วยเลขาตามออกไปค่ะ" กำลังอยากจะฟ้องอยู่พอดีเลย และพอได้ยินรายงานสีหน้าของณภัทรก็เปลี่ยนไปแล้วล้วงเอาโทรศัพท์ออกมากดโทรออก >>{"คำสั่งฉันไม่มีความหมายแล้วใช่ไหม"} {"รอผู้ช่วยคนใหม่ก่อนครับ"} ขณะที่พูดสายดวงตาเขาก็มองผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างคนขับ และเธอก็ได้ยินสิ่งที่เขากำลังคุยอยู่ ผู้ช่วยคนใหม่งั้นเหรออย่าบอกนะว่าเรากำลังจะถูกไล่ออก หลังจากวางสายณภัทรก็สั่งลิเดียให้ประสานงานกับฝ่ายบุคคลรีบหาผู้ช่วยเลขาคนใหม่ขึ้นมานั่งแทนเฌอเอม "ค่ะท่านประธาน" คิดจะมาวัดรอยเท้าฉันงั้นเหรอฝันไปเถอะ มันคนละเบอร์กัน ระหว่างที่นั่งคุยงานอยู่กับลูกค้าในห้องวีไอพีของโรงแรม ก็สังเกตเห็นสีหน้าของเธอซีดเซียวและเอามือคอยลูบท้องน้อยตลอดเวลาเลย "เป็นอะไร" เขาถามช่วงที่ลูกค้าขอตัวเข้าห้องน้ำ "ปวดท้องค่ะ" "อักเสบอีกเหรอ" ได้ยินคำถามจากที่ไม่มองหน้าเธอเลยหันมามอง เขาถามด้วยความเป็นห่วงหรือว่าถามไปงั้นๆ "สงสัยประจำเดือนจะมาค่ะ" ไม่มีอะไรต้องอายสำหรับผู้ชายคนนี้แล้ว ดีเหมือนกันเขาจะได้รู้ว่าเรากำลังจะเป็นประจำเดือน "มาวันนี้เหรอ" "มันแค่ปวดเตือนค่ะ" "อีกกี่วันมันจะมา" "คงพรุ่งนี้ค่ะ" ที่จริงก็กะเวลาได้ไม่เป๊ะหรอก ว่าแต่เขาจะถามทำไมเนี่ย "ถ้างั้นพรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงาน" "ฉันทำไหวค่ะ" "ไปรอฉันที่คอนโด" "คะ?" เขาจะบ้าเหรอนี่เรากำลังจะเป็นประจำเดือนนะจะให้ไปรอทำไม หรือว่า? ไอ้บ้านี่มันชักจะโรคจิตเข้าไปทุกทีแล้วนะ "ขอโทษนะครับ สงสัยว่าเมื่อคืนกินอาหารผิดสำแดง" ลูกค้ากลับมาจากเข้าห้องน้ำพอดี "ผมคิดว่าคุณควรไปหาหมอหน่อยนะครับมันเป็นอันตราย" "ผมก็คิดแบบนั้นแหละครับ แล้วเรื่องที่เราคุยกันค้างไว้.." "เรื่องข้อตกลงของเรา ผมจะเอาเข้าที่ประชุมอีกทีนะครับ" "ฝากคุณช่วยคุยกับคุณณภัทรด้วยนะครับ เรื่องราคาผมอยากให้ลดลงให้หน่อย" "แล้วผมจะคุยให้ครับ" หลังจากส่งลูกค้าขึ้นรถน่านฟ้าก็บอกให้เธอกลับบ้าน "แต่ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเลยนะคะ" "จะกลับไปสภาพนี้เหรอ" "คะ" เธอมองลงไปดูชายกระโปรงที่ยังมีคราบถึงแม้ว่ามันจะแห้งแล้วแต่มันก็ยังทิ้งคราบไว้ แล้วมันน้ำใครล่ะทำอะไรไม่รู้จักระวัง "พรุ่งนี้ตอนเช้าฉันจะแวะไปที่คอนโดก่อนเข้าบริษัท" "คะ?" "หูตึงหรือไง" เฌอเอมเลยต้องเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่บ้านเช่า ในเมืองหลวงแบบนี้ยากมากที่จะมีบ้านของตัวเองสักหลัง เธอกับครอบครัวย้ายมาอยู่ที่นี่ได้สี่ปีแล้ว "พี่เฌอมาแล้ว" น้องสาวที่เล่นอยู่หน้าบ้านเห็นพี่สาวลงมาจากแท็กซี่ก็รีบวิ่งออกมาหา "พี่เฌอ" และน้องสาวอีกคนได้ยินเสียงน้องคนเล็กพูดก็รีบวิ่งออกมาจากหลังบ้าน "เลิกเรียนกันแล้วเหรอ" "เลิกแล้วค่ะ ว่าแต่ทำไมวันนี้พี่กลับเร็วล่ะ" กว่าพี่จะกลับมาถึงบ้านแต่ละวันก็มืดแล้ว เพราะกว่าจะรอรถและกว่าจะฝ่ารถติดมาถึงบ้านก็ใช้เวลามากอยู่ "พอดีพี่ออกมาทำงานกับเจ้านาย ขี้เกียจกลับเข้าที่ทำงานด้วยเลยขอกลับบ้าน" "เจ้านายพี่ใจดีจังเลยค่ะ" ใจดีงั้นเหรอนรกส่งมาเกิดน่ะสิไม่ว่า "อ้าวทำไมวันนี้กลับเร็วล่ะลูก" "พี่เฌอบอกว่าออกมาทำงานข้างนอกกับเจ้านายขี้เกียจเข้าบริษัทเลยขอกลับบ้านค่ะ" น้องสาวรีบตอบแม่ก่อนที่พี่สาวจะตอบ "ทำไมทำแบบนั้นเดี๋ยวเจ้านายก็ไม่ชอบขี้หน้าเราหรอก" "แม่ไปไหนมาคะ" "แม่ไปเก็บผักที่รั้วบ้านของยายมี" "ยายเขาหวงไม่ใช่เหรอคะ" "มาก็ดีแล้วเดี๋ยวแม่จะทอดไข่ใส่ยอดชะอมให้กินนะ" เห็นแม่ไม่ตอบเธอก็พอจะเดาออกแล้วคงไปแอบเอามาล่ะสิ หลังจากที่เสียพ่อไปญาติฝ่ายพ่อก็บอกให้พวกเธอย้ายไปอยู่ที่อื่น กลัวว่าพวกเธอจะมาแย่งสมบัติแต่ที่จริงมันควรจะแบ่งให้พวกเธอด้วย แต่ในเมื่อพวกเขาไม่ให้เธอไม่เอาก็ได้ โชคดีที่เธอเรียนจบก่อนพ่อจะเสีย พอย้ายเข้ามาเธอก็ได้งานเป็นเลขานุการของบริษัทเทวทิพย์ โชคชะตาคงกลั่นแกล้งเจ้านายคนแรกก็เป็นคนไม่ดีจนติดร่างแหไปด้วย หลังจากที่ทอดไข่ใส่ชะอมและทำไข่น้ำเสร็จแม่ก็เรียกลูกๆ ไปยกออกมาช่วยกัน ชม้อยผู้เป็นแม่ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง เฌอเอมเลยต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในบ้านทั้งหมด เรื่องคดีความเธอไม่ได้บอกแม่หรอก วันที่ถูกกักขังตัวเธอโกหกแม่ว่าเจ้านายให้ไปทำงานที่ต่างจังหวัด "ไม่อร่อยหรือลูก" เห็นลูกสาวคนโตกินน้อยมาก "เฌอทานมาบ้างแล้วค่ะ" แต่ถึงแม้เธอไม่ทานมาเธอก็จะบอกว่าทานมาแล้ว เพื่อจะได้เก็บอาหารไว้ให้แม่กับน้องได้ทานให้อิ่ม