บ้านของศิวัชเป็นบ้านเก่าปลูกจากไม้สักทองทั้งหลังบนเนื้อที่กว่าหนึ่งไร่ ลักษณะเป็นเรือนไทยประยุกต์ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากคุณตาของเขาซึ่งเป็นหม่อมราชวงศ์
อรุณีมาลามองไปรอบๆ แต่ละสิ่งในบริเวณบ้านบอกถึงความเป็นผู้ดีเก่าของแท้ หญิงสาวเข้าใจในตอนนั้นเองว่าทำไมศิวัชถึงมีความมั่นใจในตัวเองนัก
“โอ้โห....สวยจัง” ต้นกล้าพูดเมื่อเห็นบ้านของบิดา มีสระน้ำและน้ำพุอยู่หน้าบ้าน
“จริงๆ พี่มีคอนโดอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยที่สอนครับออ แต่คิดไว้ว่าถ้าออกับลูกๆ ชอบที่นี่ พี่ย้ายมาอยู่ที่นี่ถาวรเลยก็ได้” ศิวัชคุยกับอรุณีมาลา ส่วนเด็กๆ วิ่งไปดูรอบน้ำพุอย่างตื่นเต้น
“อย่าเพิ่งพูดขนาดนั้นเลยค่ะ แล้วก็อย่าพูดอะไรให้ต้นกล้ากับต้นข้าวมีความหวังมากนักเลย มันไม่ดี”
ดร.หนุ่มนิ่วหน้า “แต่พี่จริงจังกับออกับลูก พี่อาจจะรู้ตัวช้าแต่พี่มั่นใจมาก”
หญิงสาวถอนใจแรงๆ ตั้งใจให้เขาได้ยิน
“คุณศิวัช คุณจะคิดเองเออเองไม่ได้ค่ะ คุณ
