เช้านั้นศิวัชไปส่งคู่แฝดที่โรงเรียน เด็กชายต้นกล้ายิ้มหน้าบานที่พ่อไปส่งเข้าเรียน
“แม่มารับต้นกล้ากับน้องเร็วๆ นะ” เด็กชายย้ำ หญิงสาวเปิดประตูรถให้เด็กๆ ลง เธอกล่าวอะไรกับคุณครูเวรหน้าประตูนิดหน่อย ฝ่ายนั้นพยักหน้ารับพร้อมจดข้อความบางอย่างก่อนจะกลับมาขึ้นรถ
“ออคุยอะไรกับครูเหรอครับ”
“แจ้งครูไว้ค่ะ ถ้าคนอื่นมารับอย่าให้ต้นกล้ากับต้นข้าวกลับด้วย” เธอหมายถึงแทนไทเพราะเขาเคยมารับเด็กๆ ที่โรงเรียนบ้างเป็นครั้งคราว
“คุณแทนไทเหรอครับ” ชายหนุ่มถาม
“ค่ะ” เธอรู้สึกไม่สบายใจแปลกๆ
“เย็นนี้ออเลิกงานกี่โมง” เขาถามเมื่อบังคับรถตรงไปยังโรงแรม
“ยังไม่รู้เลยค่ะ แต่จะไปรับลูกให้ทัน” เธอตอบพลางคิดวันนี้อาจจะต้องไปพัทยา
อรุณีมาลาชะงักเมื่อมีสายเรียกเข้าจากอรุณประภา
“ออเหรอเรากำลังไปตราดนะ” คู่แฝดบอกมา
“ไปทำไมน่ะพิณ” เธอถามกลับ
“พี่รินดูในไฟล์กล้องวงจรปิดของผับ คืนนี้แทนมีนัดส่งของข้ามชายแดน” แฝดพี
