“พิณได้คุยกับเขาบ้างรึเปล่า” อรุณีมาลาถามระหว่างที่พวกเธออยู่ในห้องรับรอง มีพนักงานโรงแรมจากห้องอาหารด้านล่างขึ้นมาเตรียมกาแฟและขนมไว้แล้วรีบลงไป เนื่องจากคณะผู้บริหารต้องการความเป็นส่วนตัว
อรุณประภาส่ายหน้า “ยังเลยทำใจไม่ไหว”
“แล้วเรื่องคืนนี้ล่ะ” แฝดน้องถามต่อ
“ก็คงต้องโทรไปชวนเขา แต่เรื่องนอกบ้านเป็นเรื่องของจนท. พี่อิงบอกแบบนี้ให้พวกเราอยู่แค่ในบ้าน” อรุณประภาตอบ
“ถ้าเราจัดงานเลี้ยง เขาจะไม่ล้มเลิกแผนเหรอ” อรุณีมาลาคิดตาม
“ไม่หรอก คนที่มากันเยอะจะทำให้พวกเขาไม่เป็นที่สังเกตต่างหาก” ศิวัชตอบแทน เขาวางถ้วยกาแฟลงกับโต๊ะและนั่งลงที่เก้าอี้ว่าง
“ขอบคุณนะคะดร. ได้นอนบ้างไหมคะ” อรุณประภามองว่าที่น้องเขยด้วยมุมมองที่ดีขึ้น เอ..จะเรียกว่าที่น้องเขยหรือน้องเขยดี หญิงสาวไม่แน่ใจ
“ได้นอนอยู่ครับ คุณพิณไม่ต้องกังวลถึงเป็นคนอื่นขอความร่วมมือมาแบบนี้ผมก็ต้องให้ข้อมูล”
ศิวัชพูดให้อรุณประภาส
