พราวชอบผมด้วยหรือเปล่า

บ่ายโมงธาดาพาหญิงสาวไปตลาดในเมืองไม่ไกลจากที่พัก มีทั้งสินค้าโอทอป เสื้อผ้า เครื่องจักสานสำหรับขายนักท่องเที่ยว และสินค้าพื้นเมืองต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นของใช้หรืออาหาร ขนมและเครื่องดื่ม พิชชาแวะร้านรองเท้าสวมในบ้านเพราะเธอไม่ได้เตรียมมา หญิงสาวไม่ชินกับการเดินเท้าเปล่า “เอาด้วยไหมคะคุณใหญ่” เธอหยิบไซส์ใหญ่ของผู้ชายมาให้เขาดู ซึ่งเป็นลายเดียวกันกับที่เธอเลือกให้ตัวเอง “น่ารักดีนะคะคุณ เหมือนรองเท้าคู่รักเลยค่ะ” แม่ค้าเชียร์ ธาดาถามราคาทำให้แม่ค้ารีบใส่ถุงให้ ชายหนุ่มเปิดกระเป๋าเงินหยิบธนบัตรส่งให้แม่ค้า “ขอบคุณค่ะ” พิชชาขอบคุณที่เขาจ่ายค่ารองเท้าให้ เธอเดินไปที่ร้านข้างเคียงเป็นร้านขายเสื้อผ้าที่จากผ้ามัดย้อม เนื้อโปร่งใส่สบาย หญิงสาวเลือกไปพอสมควร ตั้งใจเอาไปฝากพิมาลาด้วยซึ่งธาดาทำหน้าที่จ่ายเหมือนเดิม 'แต่งงานแล้วก็ดีเหมือนกันแฮะ จะซื้ออะไรก็ไม่ต้องจ่ายเอง' เธอคิดในใจ ทั้งสองเดินกลับมา