“บางที… เราอาจต้องอยู่ใกล้เธออีกนิด”
ตัดภาพคอนโดภีมร์ ชั้น 35
ลิฟต์เปิดออก พลับเพาเดินเข้าไปในห้องคอนโดหรูพร้อมกับภีมร์
วิวเมืองยามค่ำคืนส่องผ่านกระจกสูงจรดเพดาน บรรยากาศโรแมนติกจนเกือบทำให้เธอลืมหายใจ
เธอวางกระเป๋าไว้ข้างโซฟา ก่อนจะหันไปถาม
“ไม่กลับบ้านไปแกะของขวัญก่อนเหรอ?
ภีมร์เปิดตู้เย็น หยิบน้ำออกมาหนึ่งขวด ก่อนจะเดินกลับมายืนตรงหน้าเธอ
เขายิ้มบางๆ แล้วพูดช้าๆ
“มันไม่สำคัญขนาดนั้นหรอก”
“สิ่งที่สำคัญ… คือแกต่างหาก”
ยังไม่ทันที่พลับเพาจะพูดอะไรต่อ ภีมร์ก็เอื้อมแขนมาอุ้มเธอขึ้นในจังหวะที่เธอไม่ทันตั้งตัว!
ตัวเธอลอยหวือขึ้นกลางอากาศ
“ว้าย! ภีมร์!!” พลับเพาร้องเบาๆ ด้วยความตกใจ
“ไม่พูดดีๆ เลย เราตกใจหมด!”
ภีมร์หัวเราะ ยิ้มเจ้าเล่ห์
“ตกใจทำมั้ยเล่าอยู่กันแค่สองคน”
เขาอุ้มเธอตรงไปยังห้องน้ำ ท่ามกลางเสียงหัวเราะเบาๆ และบรรยากาศอุ่นๆ ระหว่างคนสองคน
เสียงฝักบัวค่อยๆ ดังขึ้น ละอ
