ตอนที่ 2 มุกห้าเม็ด

ตอนที่ 2 มุกห้าเม็ด ร่างสูงของเลออนเดินนำหญิงสาวปริศนาผ่านช่องทางวีไอพีเพื่อลัดขึ้นไปยังชั้นบนสุดของผับ ซึ่งเป็นโซนห้องพักส่วนตัวสำหรับแขกกระเป๋าหนัก เสียงบีตอีดีเอ็มหนักหน่วงและแสงเลเซอร์สาดกระจายไปทั่วฟลอร์ด้านล่าง ผู้คนเบียดเสียดโยกย้ายกันอย่างบ้าคลั่ง แต่ทันทีที่เห็นร่างสูงในแจ็กเกตสีเข้มกับนัยน์ตาดุดันที่แผ่ออร่าอันตรายออกมา หลายคนก็ยอมหลีกทางให้เขาเดินผ่านไปอย่างง่ายดาย ตลอดทาง เลออนไม่ได้หันกลับไปมองผู้หญิงที่เดินตามหลังมาเลยสักนิด แต่เขารับรู้ได้จากเสียงส้นสูงที่กระทบพื้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอว่าเธอยังเดินตามมาติดๆ โดยไม่มีท่าทีลังเลหรือหวาดกลัว ติ๊ด... แกรก คีย์การ์ดสีดำถูกทาบลงบนเครื่องอ่าน ก่อนที่มือหนาจะผลักบานประตูเข้าไป ภายในห้องกว้างตกแต่งด้วยโทนสีดาร์ก หรูหราและเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี เสียงดนตรีที่เคยอึกทึกเมื่อครู่ถูกตัดขาดเหลือเพียงเสียงเบสทุ้มต่ำที่ดังลอดมาเบาๆ ไฟสีส้มสลัวในห้องถูกเปิดทิ้งไว้ สร้างบรรยากาศที่ดูมืดทึมและเป็นส่วนตัว เลออนเดินเข้าไปกลางห้อง ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวที่เพิ่งก้าวตามเข้ามา ร่างบางจัดการปิดประตูและกดล็อกให้อย่างรู้หน้าที่ นัยน์ตาสีดำสนิทกวาดมองผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้ง เธอแฝงตัวอยู่ในชุดเดรสสีดำรัดรูป ภายใต้แสงไฟสลัว ทรวดทรงของเธอยิ่งดูยั่วยวนจนน่าหงุดหงิด และยิ่งหน้าครึ่งล่างถูกปกปิดด้วยแมสก์สีดำเหมือนกัน มันยิ่งทำให้ดวงตากลมโตที่ช้อนขึ้นมองเขาดูดึงดูดอย่างประหลาด "ก่อนจะเริ่ม... ผมมีข้อตกลงที่ต้องคุยกันก่อน" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะเย็นชาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ร่างสูงล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกง ท่าทีผ่อนคลายแต่แฝงไปด้วยการคุมเกม "อย่างที่คุณรู้... ผมมีแฟนแล้ว" เขาเปิดประเด็นตรงๆ ไม่อ้อมค้อม ไม่คิดจะสร้างภาพเป็นคนดี "ค่ะ ฉันไม่ติด" เสียงหวานตอบกลับมาทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดด้วยท่าทีนิ่งเฉย "และผมจะมีอะไรกับคุณแค่ครั้งเดียว คืนนี้คืนเดียว... จบแล้วคือจบ จะไม่มีการสานต่อหรือติดต่อนอกรอบทั้งนั้น" "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" เธอยืนยันคำเดิม แววตาไม่มีความหวั่นไหว เลออนแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปประชิดร่างบางที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่ถึงก้าว กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงผสมกับกลิ่นนิโคตินจางๆ ลอยมาแตะจมูก ร่างสูงก้มหน้าลงไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดผ่านแมสก์ "และสุดท้าย..." นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยเพื่อมองหาความกลัว "ผมมีรสนิยมเรื่องเซ็กส์ค่อนข้างรุนแรง... ชอบความดิบเถื่อน และไม่ชอบทะนุถนอม" เขาเว้นจังหวะ ปล่อยให้ความเงียบและความกดดันทำงาน "ถ้าคุณรับไม่ไหว หรือคิดว่าตัวเองบอบบางเกินไป... จะหันหลังแล้วเปิดประตูออกไปจากห้องนี้ตอนนี้ ผมก็ไม่ว่านะ" หญิงสาวนิ่งไปชั่วอึดใจ สายตาของเธอประสานกับนัยน์ตาสีดำสนิทของเขาอย่างไม่ลดละ ก่อนที่เสียงราบเรียบแต่หนักแน่นจะเอ่ยตอบกลับมา "ฉันโอเคค่ะ" คำตอบนั้นทำให้มุมปากหยักของเลออนกระตุกยิ้มร้ายอย่างพอใจ หึ... หวังว่าจะทนได้จนจบอย่างที่พูดก็แล้วกัน สิ้นคำตอบนั้น เลออนก็ไม่คิดจะเสียเวลาพูดพร่ำทำเพลงอีก นัยน์ตาสีดำสนิทหลุบมองร่างบางตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยคำสั่งเสียงเรียบ "งั้นก็ถอดเลยสิครับ" หญิงสาวไม่ได้มีท่าทีอิดออด มือเรียวเอื้อมไปด้านหลังเพื่อรูดซิปเดรสสีดำของตัวเองลง ก่อนจะปล่อยให้เนื้อผ้าทิ้งตัวหลุดร่วงลงไปกองกับพื้น ตามด้วยบราเซียและกางเกงชั้นในลูกไม้ตัวจิ๋วที่ถูกปลดเปลื้องออกไปอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่วินาที ร่างกายเปลือยเปล่าก็ปรากฏแก่สายตา มีเพียงแมสก์สีดำเท่านั้นที่ยังคงสวมปิดบังใบหน้าครึ่งล่างเอาไว้ แสงไฟสลัวสีส้มอาบไล้ผิวขาวเนียนละเอียดที่ไร้รอยตำหนิ หน้าอกอวบอิ่มชูชันอวดสายตา หน้าท้องแบนราบรับกับเอวคอดกิ่วและสะโพกผายเต็มตึง ทุกสัดส่วนของเธอเย้ายวนและสมบูรณ์แบบจนคนมองถึงกับลอบกลืนน้ำลาย นัยน์ตากลมโตช้อนขึ้นสบตากับคนตัวสูงที่กำลังใช้สายตาโลมเลียร่างกายของเธออย่างจาบจ้วง ก่อนที่เสียงหวานจะเอ่ยขึ้นอย่างตรงไปตรงมา "ฉันชอบเซ็กส์ที่รุนแรง... คุณสามารถทำได้เลย ไม่ต้องกลัวฉันเจ็บ" "ดีแล้วครับ..." สิ้นคำตอบรับสั้นๆ ความอดทนของเลออนก็ขาดผึง ร่างสูงขยับเข้าประชิดตัว มือหนาคว้าเข้าที่ต้นแขนเรียวแล้วออกแรงผลักร่างเปลือยเปล่าให้หงายหลังล้มตึ้งลงไปบนเตียงคิงไซส์กลางห้องอย่างไม่ออมแรง "โอ๊ย..." เสียงหวานหลุดอุทานออกมาเมื่อแผ่นหลังเปลือยเปล่ากระแทกเข้ากับฟูกหนา แต่เลออนไม่สนใจจะถามไถ่ ร่างสูงจัดการปลดหัวเข็มขัดแบรนด์เนมและรูดซิปกางเกงยีนส์ของตัวเองออก ร่นมันลงพร้อมกับชั้นในเพื่อปลดปล่อยความแข็งขืนที่ขยายตัวจนปวดหนึบให้เป็นอิสระ ลำเนื้อร้อนผ่าวผงาดง้ำปรากฏแก่สายตา ขนาดความใหญ่โตระดับไซส์หกสิบที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดพาดพันรอบความยาวน่าเกรงขามนั้น ทำเอาคนมองถึงกับลอบกลืนน้ำลาย แต่สิ่งที่สะดุดตาและตอกย้ำรสนิยมดิบเถื่อนของเขาที่สุด คือ 'ปุ่มมุก' ห้าเม็ดที่ฝังเรียงตัวกันอยู่ใต้ผิวหนังจนนูนเด่น รอยหยักและปุ่มปมพวกนั้นดูอันตรายและพร้อมจะบดขยี้ทุกความอ่อนนุ่มให้ฉีกขาด แม้ปากจะเพิ่งบอกไปว่าชอบความรุนแรง แต่วินาทีที่ได้เห็นความใหญ่โตที่เกินกว่าจะจินตนาการ นัยน์ตากลมโตภายใต้แมสก์สีดำก็เผลอสั่นระริกขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างห้ามไม่อยู่... มันใหญ่โตกว่าที่เธอเคยเจอ หรือแม้แต่จะเคยนึกภาพเอาไว้เสียอีก เลออนก้าวขึ้นไปบนเตียง แทรกตัวเข้าไประหว่างเรียวขาขาวจัดที่อ้าออกรอรับ นัยน์ตาสีดำสนิทจ้องมองหญิงสาวใต้ร่างที่กำลังพยายามคุมแววตาที่สั่นไหวให้กลับมานิ่งสนิท ก่อนจะเอ่ยถามเสียงแหบพร่าอย่างหยั่งเชิง "ผมต้องเร้าโลมด้วยมั้ยครับ?" คนถูกถามไม่หลบสายตา เธอจ้องมองความอันตรายตรงหน้า ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด "ไม่ต้องค่ะ... ใส่เข้ามาได้เลย" ร่างสูงเอื้อมมือไปล้วงหยิบซองถุงยางอนามัยจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ที่เพิ่งถอดร่นลงไปเมื่อครู่ ก่อนจะใช้ซี่ฟันคมกัดฉีกซองฟอยล์ออกอย่างรวดเร็วดิบเถื่อน เขาจัดการสวมเครื่องป้องกันอย่างคล่องแคล่ว แล้วขยับกายเข้าประชิดจุดกึ่งกลางของคนใต้ร่าง ความแข็งขึงร้อนผ่าวจ่อชิดปากทางเข้า นัยน์ตาสีดำสนิทที่มักจะเย็นชาและว่างเปล่า บัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยสัญชาตญาณดิบ มือหนาจับล็อกสะโพกกลมกลึงของเธอเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้มีโอกาสขยับหนี ก่อนที่น้ำเสียงทุ้มต่ำจะเอ่ยเตือนเป็นครั้งสุดท้าย "จำคำพูดตัวเองไว้ให้ดีนะครับ..." เลออนกดเสียงต่ำ มุมปากหยักกระตุกยิ้มร้ายกาจ "เพราะหลังจากนี้... ต่อให้คุณตายห่าขึ้นมาจริงๆ ผมก็ไม่หยุด" สิ้นประโยคนั้น เลออนก็ขยับสะโพกสอบ ตอกอัดท่อนเอ็นที่ประดับด้วยปุ่มมุกอันตราย สวนพรวดเข้าไปในความคับแคบอย่างรุนแรงและไร้ความปรานีรวดเดียวมิดด้าม "อึก!"