4 ปีต่อมา | ณ มหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ
เสียงกลองยาวและเสียงบูมของเหล่านักศึกษาแพทย์รุ่นน้องดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วลานคณะแพทยศาสตร์ วันนี้คือวันแห่งความสำเร็จ วันที่เหล่าว่าที่หมอใหม่ป้ายแดงได้สลัดคราบนักศึกษาอันหนักหน่วงตลอดหกปีเต็ม เพื่อก้าวเข้าสู่เส้นทางวิชาชีพอย่างเต็มภาคภูมิ
ท่ามกลางผู้คนนับพันและแสงแดดเจิดจ้า ใจกลางวงล้อมของการ์ดชุดดำนับร้อยชีวิตที่ยืนประสานมือกันพื้นที่ราวกับกำแพงมนุษย์ ร่างระหงในชุดครุยยาวแถบสีเขียวมะกอกยืนเด่นเป็นสง่า
แพทย์หญิงเฮเลน่า ในวัยยี่สิบห้าปีบริบูรณ์ เติบโตขึ้นเป็นหญิงสาวที่งดงามสะพรั่ง ใบหน้าหวานหยดเคลือบด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ ดวงตากลมโตเป็นประกายระยับแข่งกับแสงตะวัน ความเหนื่อยล้าจากการเรียนหนักมลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความปิติยินดี
ทันใดนั้น เสียงอื้ออึงรอบข้างก็พลันเงียบสงัดลง... ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน
ขบวนรถลีมูซีนสีดำมันปลาบห้าคันแล่นเ
