แสงแดดยามสายทอดตัวผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาจับจองพื้นที่ภายในห้องนอนหรูหรา ร่างระหงภายใต้ผ้าห่มผืนหนาขยับตัวตื่นขึ้นอย่างยากลำบาก ความอ่อนเพลียเกาะกุมไปทั่วสรรพางค์กายราวกับเพิ่งผ่านสมรภูมิรบอันหนักหน่วงมาตลอดทั้งคืน
เปลือกตาบางค่อยๆ ปรือขึ้น ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือแผงอกแกร่งเปลือยเปล่าของชายหนุ่มสองคนที่นอนขนาบข้างเธออยู่ราวกับป้อมปราการมีชีวิต
ทางซ้ายมือคืออันเดรที่นอนตะแคงกอดเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ใบหน้าคมเข้มยามหลับใหลดูสงบนิ่งไร้พิษสง แตกต่างจากลีลาดุดันดิบเถื่อนที่เขามอบให้เมื่อคืนราวฟ้ากับเหว ส่วนทางขวาคือฟีลิกซ์คุณหมอหนุ่มที่นอนหนุนแขนตัวเอง ลมหายใจสม่ำเสมอเป่ารดต้นคอขาวเนียนของเธออย่างแผ่วเบา
“อือ...”
พาขวัญครางแผ่วในลำคอ พยายามจะขยับตัวลุกหนีจากวงล้อม แต่ท่อนขาแกร่งของทั้งคู่ที่ก่ายเกยพันนาการร่างเธอไว้ทำให้เธอแทบจะจมหายไปกับเตียง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูอย่างมีมารยา
