ตอนพิเศษ9

เช้าวันต่อมา ลมทะเลยังพัดเหมือนเดิม ทุกอย่างดูปกติ แต่สำหรับตังค์ตังค์ มัน “ไม่เหมือนเดิม” ภาพผู้หญิงคนนั้น ยังวนอยู่ในหัวเธอ “…เขาไม่ได้เป็นคนใจดีแบบที่เห็นหรอก” คำพูดนั้น มันติดอยู่ และมันเริ่ม “กัดกิน” ความรู้สึกเธอ “…ตังค์ตังค์” เสียงคิรากรเรียก เธอสะดุ้งเล็กน้อย “…หืม?” “…เหม่ออะไร” “…เปล่า” คำตอบเดิม ที่เริ่มไม่จริง คิรากรมองเธอนิ่ง ๆ เขารู้ ว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่ยังไม่ทันจะได้พูด “…ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” เสียงนั้น ดังขึ้นอีกครั้ง ตังค์ตังค์ตัวแข็ง หันไป “พิม” ยืนอยู่ตรงนั้น เหมือนเธอ “ตั้งใจมา” บรรยากาศเงียบลงทันที คิรากรถอนหายใจเบา ๆ “…มีอะไร” “…คุยกันสองคนได้ไหม” คำพูดนั้น เหมือนมีดบาง ๆ เฉือนใจตังค์ตังค์ เธอกำมือแน่น ก่อนจะพูดขึ้น “…ไปเถอะ” คิรากรหันมามองทันที “…แน่ใจ?” เธอฝืนยิ้ม “…อืม” “…ฉันรอได้” เขานิ่งไป ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “…แป๊