ความหงุดหงิดก่อตัวขึ้นมาภายในใจ ดวงตาคู่สวยละจากร่างสูงที่เอาแต่ยิ้ม ก่อนจะหยิบช้อนขึ้นมาอีกครั้ง ขณะที่เธอกำลังตักอาหารเข้าปาก หัวใจของค่ายเต้นแรงจนแทบหลุดจากอก เขาลุ้นจนเหงื่อเปียกชื้นเต็มฝ่ามือ
ชิมไปเพียงหนึ่งคำ หมวยลี่ก็วางช้อนลง แล้วเงยหน้าขึ้นมองคนที่เอาแต่จ้อง “ชิมแล้ว กลับไปสิคะ”
“หนู” จากที่ลุ้นว่ารสชาติจะถูกปากเธอหรือเปล่า ตอนนี้หัวใจที่เต้นแรงค่อย ๆ ถูกความหนักอึ้งถ่วงลง
“ทำตามที่ต้องการแล้ว ยังไม่พอใจอีกเหรอคะ”
คนตัวสูงไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักคำ เพียงแค่ก้มหน้าลง มือใหญ่บีบประสานกันแน่นด้วยความเสียใจ ค่ายรู้แล้ว รู้ว่าการตั้งใจทำอะไรสักอย่างให้ใครสักคน แล้วสุดท้ายถูกเมิน มันรู้สึกยังไง
เขาได้แต่ถามกับความเจ็บปวดที่ค่อย ๆ กัดกินกลางใจว่า ต้องถูกเอาคืนจากสิ่งที่เคยทำอีกกี่ครั้ง เพราะทำเอาไว้เยอะซะจนไม่รู้ว่ามันจะหมดไปเมื่อไร
หมวยลี่เบือนหน้าหนีจากภาพนั้น ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอ
