ภายในชั้นที่สามสิบของโรงแรม… หมวยลี่และเพื่อนพากันเดินเซออกจากลิฟต์อย่างทุลักทุเล ยิ่งก้าวเดิน พื้นก็ยิ่งสั่นไหวโคลงเคลง
ร่างเล็กพยายามประคองตัวเองให้ตรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอหยุดอยู่หน้าห้อง ใช้เวลาพักหนึ่งกับการแตะคีย์การ์ดที่ประตู ในขณะที่เพื่อน ๆ คนอื่นเข้าห้องไปกันหมดแล้ว
“อื้อ ทำไม อึก เปิดม้ายได้เนี่ย” เธอแตะมันไปซ้ำ ๆ โดยไม่มองดูให้ดีเลย ว่านั่นคือบัตรประชาชน ไม่ใช่คีย์การ์ดของห้อง
“จาอ้วก อึก!” มือเล็กยกขึ้นมาปิดปากเอาไว้ เมื่อสิ่งที่กินเข้าไปมันจะขย้อนออกมา
ติ้ง~ เสียงสัญญาณดังขึ้นเบา ๆ ประตูลิฟต์เปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงของคนที่สวมหมวกและแมสปิดบังใบหน้า ขาแกร่งที่กำลังจะก้าวออกจากลิฟต์พลันชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าร่างเล็กยังยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้อง
ค่ายรีบเบี่ยงตัวหลบเข้ามุม กะว่าจะกดลิฟต์ลงไปชั้นล่าง แต่ในจังหวะนั้นเธอไม่ได้หันมามอง ไม่ทันได้เห็นเขาเลยด้วยซ้ำ กลับเอ
