ใต้อาณัติ_อิฐ บทที่ 87
"มะนาว"
"ว้ายยตาอิฐ!!" อิงอรไม่ได้ตกใจที่มะนาวจะเป็นลมแต่ตกใจที่ลูกชายทิ้งผ้าห่มผืนที่หอบอยู่
ที่อิฐต้องทิ้งผ้าห่มเพราะถ้าไม่ทิ้งเขาก็รับร่างเธอไม่ทันแน่
"มะนาวคุณเป็นอะไร" อิฐไม่สนใจว่าตัวเองจะเปลือยเปล่าอยู่เขาอุ้มเธอมาวางลงบนเตียง ส่วนแม่ต้องหอบผ้าห่มผืนนั้นเดินตามมาปิดก้นลูกชายไว้
"แม่ว่าแกไปใส่ผ้าก่อนเถอะ และหาเสื้อผ้ามาให้หนูมะนาวใส่ด้วยจะได้พาไปโรงพยาบาล" ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทำไมทั้งสองอยู่ในสภาพนี้ คงเล่นจ้ำจี้กันทั้งคืนจนเมียวูบล่ะสิ
"มะนาวไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ" ถึงแม้เธอจะลืมตายังไม่ขึ้นแต่ก็ยังรู้สติอยู่
"แกมียาดมไหมเอามาให้เมียแกดมก่อนสิ"
"ผมจะมียาดมได้ยังไงล่ะแม่"
"ถ้างั้นก็ออกไปซื้อสิ!"
อิฐรีบใส่เสื้อผ้าให้เสร็จแล้วก็รีบลงมา ไม่นานเขาก็ได้ยาดม ยาลม ยาหม่องทุกยาที่คนเป็นลมต้องใช้
ผ่านไปสักพักมะนาวก็รู้สึกดีขึ้น แต่ก็ยังเวียนศีรษะอยู่ พอทานอะไรเ
