"อ๊ะ…อ๊ะ…ชาญ…เจน…เจนจะไม่ไหวแล้ว!"
เสียงหวานพร่าแตกกระเส่า ร่างเล็กกระตุกถี่ ขณะที่เขายังจับสะโพกเธอแน่นไม่ยอมให้หยุดแม้แต่วินาทีเดียว
เสียงเก้าอี้เหล็กเสียดสีกับพื้นดังครืดเบาๆ ร่างเล็กสั่นไหวบนตักของชาญ ขาเรียวหนีบแน่นก่อนจะกดสะโพกลงจนลึกสุด
"อ๊ะ...อ๊าาา…"
เสียงครางหวานแตกพร่า หลุดออกมาแม้เธอจะพยายามกัดริมฝีปากกลั้นไว้ มือหนาของชาญจับเอวเธอแน่น กดบังคับให้ขึ้นลงแรงกว่าเดิม จังหวะหนักจนเสียงกระแทกดังสะท้อนก้องในห้องเก็บของที่เงียบงัน
"ดีมากเจน…ขย่มแรงๆ อ่าาา...แบบนั้นแหละ"
เขากระซิบเสียงต่ำ ดวงตาคมมองเธอเหมือนจะกลืนกินทั้งร่าง
เจนหอบถี่ สะโพกเล็กส่ายโยกอย่างไร้การควบคุม ร่างกายเร่าร้อนราวกับกำลังลุกไหม้ แต่แล้วเสียงหวีดร้องสั้นๆ ก็หลุดออกมาอีกครั้ง เมื่อชาญโน้มตัวลง ซุกหน้ากับอกอิ่มที่กระเพื่อมไปตามแรงขย่ม
"อ๊ะ! มะ...ไม่…อย่าตรงนั้น…อื้ออ..."
เขาไม่สนใจคำห้าม มือใหญ่เลิกเสื้อเช
