"คุณทำบ้าอะไรนี่มันหน้าห้องผ่าตัดนะ"
พอปฐพีปล่อยจูบรุ่งฤดีรีบต่อว่าเขาทันทีพร้อมกับมองซ้ายมองขวาโชคดีหน่อยที่ยังไม่มีใครเดินผ่านมาทางนี้
"แล้วใครเป็นคนเริ่มก่อนล่ะ ว่าจะไม่แล้วนะ" เขาพูดพร้อมกับเอานิ้วโป้งเขี่ยที่ริมฝีปากของตัวเอง สายตามองหญิงสาวแบบเจ้าเล่ห์
"คุณปฐพีฉันเริ่มแค่นิดเดียวเอง คุณเล่นใหญ่เลย"
"ก็มันอดใจไม่ไหวนี่ ถ้าอยู่ห้องเสร็จไปแล้วนะรู้ไหม"
"คุณ!"
"บอกว่าอย่าทำหน้าแบบนี้ เดี๋ยวจัดตรงนี้ซะเลย"
"บ้า!"
ปฐพีแค่อยากจะให้เธอลืมความเศร้า ซึ่งมันก็ได้ผล เขาพูดแหย่เธอเล่นไปเรื่อยๆ จนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงหมอในห้องผ่าตัดก็เดินออกมา
"คุณหมอคะแม่ของหนูเป็นยังไงบ้าง" พอเห็นหมอรุ่งฤดีก็รีบตรงเข้าไปหาทันที
"การผ่าตัดถือว่าสำเร็จไปได้ 80 เปอร์เซ็นต์ 20 เปอร์เซ็นต์ต้องให้คนไข้ช่วยหมอแล้วล่ะ"
"จริงเหรอคะ" รุ่งฤดีดีใจมากจนเผลอกระโดดกอดปฐพีอย่างลืมตัว
"ถ้าคนไข้ฟื้น หนูค่อยเข้าไปเยี
