ตอนที่ 46 ความจริง...จินนี่

1246 Words

อาการป่วยของติณณ์ดีขึ้น แต่ฉันก็บอกให้เขาลาอีกสักวันให้ตัวเองหายดีก่อน เขาก็เชื่อฟังนะ ส่วนที่มหาลัยพวกเราก็แจ้งอาจารย์ให้เอง แต่ฉันก็ไม่ได้เฝ้าเขาตลอดหรอก ยังไงฉันเองก็ต้องเรียน แถมยังเรียนหนักกว่าชาวบ้านสองเท่าอีก เพราะลาไปเก็บตัวทีมชาติมาสองปี เรียกได้ว่าตามเก็บหน่วยกิตจนจะอ้วก แถมยังต้องไปที่ชมรมว่ายน้ำอยู่ เพราะถึงแม้ฉันจะได้เหรียญทองเอเชี่ยนเกมส์มาแล้ว แต่เป้าหมายของโอลิมปิกยังคงมีอยู่เต็มเปี่ยม ยังไงมันก็คือจุดสูงสุดของเส้นทางอาชีพนักกีฬาแหละนะ หลังเลิกเรียนเก็บหน่วยกิตวิชาที่ขาดหายไปอย่างเหนื่อยยาก ฉันยังมีภารกิจที่ต้องไปชมรมว่ายน้ำต่อ แม้จะเป็นช่วงพักผ่อนยาวหลังจากคว้าเหรียญทองเอเชี่ยนเกมส์มาแล้วก็ตาม ‘ทิ้งช่วงนานไม่ได้หรอก เดียวกระดูกได้ฝืดขึ้นมาพอดี’ “สวัสดีค่ะ” ฉันทักทายเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของอาคารสระว่ายน้ำ อย่างที่เคยทำประจำเมื่อตอนปีหนึ่ง “อ้าว คุณใบหม่อน สวัสด

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD