“อย่ามาทะลึ่ง หรืออยากได้อย่างอื่นไปอมแก้คอแห้งไหมอย่างเช่นลูกถีบแบบเมื่อวานนั้นอีก”
เธอเอ่ยออกมาแบบนี้ เหมือนเป็นการซ้ำเติมศักดิ์ศรีของเขามาก คิลล์จึงใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มเพื่อระบายความหงุดหงิด นัยน์ตาคมกริบจ้องมองคนอวดดีเขม็ง
“ทำไมโกรธเหรอ?” ดาน่ายิ้มหวานอย่างเยาะเย้ย ท่าทางไร้ความยำเกรง ทำให้คิลล์กระตุกมุมปากอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนนัยน์ตาทั้งสองประสานกัน และเอ่ยเสียงเข้ม
“ถ้าเธอพลาดเมื่อไหร่…ฉันเอาเธอยับแน่” ไม่ว่าเปล่ามือหนาที่ช้อนร่างบางอุ้มยังบีบเนื้อเธอเบา ๆ เพื่อเป็นการเตือน ลมหายใจร้อนผ่าวปัดป่ายลงบนใบหน้า ทำให้เธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง
“เหรอ ฉันรอวันนั้นอยู่เลย” คิลล์แค่นเสียงในลำคอเมื่อเห็นใบหน้าหวาน ๆ แสดงออกมาอย่างยียวน
เธอเกิดมาเพื่อเป็นปฏิปักษ์ต่อเขาแน่ ๆ เพราะทุกเรื่องที่เขาโดน มักจะเกิดจากน้ำมือของเธอเสมอ ทั้งใจกล้า ทั้งท้าทาย ไม่กลัวว่าเขาจะต
