“ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอแล้ว ไม่อยากให้เธอหายไปด้วย”
“ที่ผ่านมาขอโทษนะ”
ดาน่ากระพริบตาปริบ ๆ เมื่อโดนคิลล์บอกรักอย่างไม่ทันตั้งตัว เมื่อกี้เธอโมโหกับคำพูดของเขามาก ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเปิดเปลือยความรู้สึกออกมาโต้ง ๆ แบบนี้
เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมของคิลล์เพื่อค้นหาความผิดปกติ แต่มันกลับเต็มไปด้วยความแน่วแน่ และมาดมั่นจนเธอสมองขาวโพลน ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำยังไงหรือแสดงสีหน้าอะไรออกไปนอกจากยืนนิ่ง ๆ สวนทางกับก้อนเนื้อในอกที่มันเต้นแรง
“นาย…บอกว่ารักฉันอย่างนั้นเหรอ?” เธอหาเสียงไม่เจอไปชั่วขณะสุดท้ายก็สูดลมหายใจเข้าลึก และเอ่ยปากถามออกมา
“อืม” คิลล์พยักหน้าลง ก่อนจะค่อย ๆ ผละตัวออกห่างและยืดตัวขึ้น มือหนาเชยคางเรียวของเธอให้สบตากับเขา
“โคตรหวง โคตรหึง ไม่อยากให้เธอเป็นของใคร”
เขาเอ่ยเสียงเข้มและเต็มไปด้วยความไม่พอใจ นั่นทำให้เธอที่นิ่งค้างกับการถูกเขาบอกรักอมยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกมือข
