“เฮ้ย! ไอ้เด็กหน้าชั่วลูกมึงนี่เอง ถอยออกมาจากลูกสาวฉัน”
วาโยที่เอะใจกับการมาของต้าร์ ก็หันไปมองยังที่นั่งของลูกสาวทันที เมื่อเห็นชายหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ใกล้ดาน่า ก็เบิกตากว้างก่อนจะตวาดเสียงดังจนทุกคนตกอกตกใจกันหมด
“มึงพึ่งรู้เหรอ ไม่งั้นกูจะมาทำไม” ต้าร์ยกแขนขึ้นกอดอก ก่อนจะปรายตามองลูกชายคนเล็กอย่างหงุดหงิด มาถึงไทยยังไม่ทันได้ถามอะไร ไอ้เด็กนี่ก็เคี้ยวเข็ญให้เขารีบมาเพราะมันจะลงแดงตาย
“เฮอะ นี่ไอ้เด็กเวรถอยออกมา” วาโยกัดกรามแน่นก่อนจะหันไปตวาดใส่ชายหนุ่มที่มาเกาะแกะลูกสาว
“เฮ้ย ๆ เด็กเวรที่ไหนอย่ามาเรียกลูกชายกูแบบนี้นะ” เรียกแบบนี้เสียชื่อหมดเด็กเวรนี่ต้าร์เรียกได้คนเดียวเท่านั้น
“หน็อย ทำไมจะเรียกไม่ได้ เด็กนี่หน้าตาถอดแบบมึงเป๊ะ ๆ นิสัยก็คงไม่ต่างกัน ถ้ารู้ว่าลูกมึงกูไม่ยอมให้เข้ามาแน่”
“แล้วหมาตัวไหนมันเชิญกูมาเป็นเถ้าแก่วะ วันนี้ยังไงก็ต้องหาเมียให้ไอ้เด็กนี่ให้ได้”
