“หุบปากได้แล้วพาขวัญ” ลาซาลอสเค้นเสียงเลือดเย็นออกมา ก่อนจะหันไปหาสุพรรษา “ผมอนุญาตในสิ่งที่คุณขอ แต่แค่เดือนเดียวเท่านั้น ตกลงหรือเปล่า”
สุพรรษาหัวเราะร่วนด้วยความพึงพอใจ “ไม่มีกำหนดค่ะ”
“ได้ แต่ถ้าผมเห็นคุณทำร้ายพาขวัญแม้แต่ปลายก้อยเมื่อไหร่ ผมจะจับคุณโยนออกไปจากที่นี่ทันที”
“ค่ะ สุจะไม่ตบไม่ตีมันเวลาที่อยู่ที่นี่”
กรามแกร่งของลาซาลอสขบกันแน่น เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเมื่อก่อนตัวเองลุ่มหลงผู้หญิงตรงหน้าไปได้อย่างไร
“คุณกลับไปได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยย้ายเข้ามา”
“เสียใจด้วยนะคะ สุขนของมาเรียบร้อยแล้วค่ะ กองอยู่ที่หน้าตึก”
ลาซาลอสกัดฟันแน่น ไม่คิดว่าสุพรรษาจะลอบจัดถึงขนาดนี้ “ผมจะให้สาวใช้พาไปห้องพัก และหวังว่าอยู่ที่นี่คุณคงไม่ก่อเรื่อง”
“แน่นอนค่ะ สุจะไม่ก่อเรื่องให้คุณลำบากใจ”
สุพรรษายิ้มร้ายกาจ ขณะขยับเข้ามาใกล้ลาซาลอส มือเล็กยกขึ้นจะวางบนแผงอก แต่ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหนีอย่างรังเกีย
