มาริออสแทบสำลักน้ำลาย เขาหรี่ตามองสตรีตรงหน้าอย่างพิจารณา ก่อนจะยิ้มเยาะหยัน จนคนถูกมองหน้าร้อนจัด
“คุณยิ้มอะไรของคุณน่ะ”
“ผมว่าผมเคยเห็นรูปของคุณนะ แต่จำได้ว่าตอนนั้นคุณดูดีกว่าตอนนี้มาก ไหงปล่อยตัวจังล่ะครับ คุณสุพรรษา”
สุพรรษากัดฟันกรอด มือข้างลำตัวกำเข้าหากันแน่นเป็นกำปั้น
“คุณตาไม่ถึงต่างหาก ฉันยังสวย และสาวเหมือนเดิม ไม่เชื่อไปถามคุณลาซดูสิ”
ว่าแล้วก็เชิดหน้าสูงอย่างทะนงตน
มาริออสหัวเราะร่วน มองสตรีตรงหน้าอย่างรังเกียจ ก่อนจะคว้าข้อมือของพาขวัญและลากให้มาหยุดตรงหน้าของสุพรรษา
“คุณเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าคุณสุพรรษา”
“ฉันเนี่ยนะเข้าใจผิด”
“ใช่ครับ เข้าใจผิดมากเลยทีเดียว”
“ฉันเข้าใจผิดอะไรไม่ทราบ สิ่งที่ฉันพูดมันคือความจริง”
“แต่สิ่งที่ผมกำลังจะพูดมันก็เป็นความจริงเหมือนกันครับ นี่พาขวัญ หรือคุณพาย เป็นภรรยาของพี่ลาซ”
สุพรรษาหัวเราะร่วน “อีนี่มันก็แค่เมียชั่วคราว นางบำเรอช
