“คุณ...คุณลาซพูดอะไรคะ”
ริมฝีปากผู้ชายที่สวยที่สุดเท่าที่หล่อนเคยพานพบมาในชีวิตแย้มยิ้ม แค่นั้นก็ทำให้หัวใจหล่อนเต้นระส่ำอยู่ภายในอก
“ฉันกำลังรอเธออยู่”
“หมาย...หมายความว่า...”
“ดอกกุหลาบหนึ่งพันดอกคือสิ่งที่ฉันใช้หลอกล่อให้ผู้หญิงใจร้ายแบบเธอเข้ามาติดกับดักยังไงล่ะ”
ลมหายใจของพาขวัญติดขัด “คุณ...คุณลาซหมายถึง...หมายถึง...”
“ฉันหลอกให้เธอมาที่นี่ และกำลังจะลงโทษเธอยังไงล่ะ”
ดวงหน้านวลซีดเผือด ขณะขยับออกห่างด้วยความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณ
“คุณลาซ...จะ...จะฆ่าพายหรือคะ”
“ฉันจะทำยิ่งกว่านั้นอีก พาขวัญ”
น้ำเสียงของเขาเหี้ยมเกรียม ยามที่สายตาคมกริบจับจ้องมาที่หล่อน
“เพื่อให้สาสมกับความผิดใหญ่หลวงที่เธอได้ทำเอาไว้”
“พาย...พายไม่ได้ทำอะไรคุณลาซ...โอ๊ย!...”
ร่างเล็กถูกกระชากเข้าไปหา ก่อนที่เขาจะดันตัวหล่อนไปชนกับผนังห้องที่เย็นเฉียบ พร้อมกับเขาที่ตามติดเข้ามาแนบชิดทุกอณูเนื้อ แก้มสาวแด
