“เข้าไปในร้านกันเถอะครับ” ธีร์ภาณุเอ่ยชวนคู่เพื่อนเขยทั้งสอง ต่างมองหน้ากันยิ้มๆแล้วส่ายศีรษะ
“ทางนี้ค่ะพี่ธีร์ พี่เมฆ คุณภู” ไอรักและสองสาวนั่งอยู่ที่โซนระเบียงนอกร้าน โบกไม้โบกมือส่งสัญญาณให้สามหนุ่ม ที่พอเดินเข้าร้านมาก็เรียกความสนใจจากบรรดาสาวๆที่นั่งอยู่ก่อนแล้วให้มองจนเหลียวหลังได้ทุกโต๊ะ
“พวกเราสั่งเครื่องดื่มให้แล้วนะคะ” พิมพ์รพีพรพูดจบก็หันกลับไปคุยกับเพื่อนๆต่อ เพราะอีกสองสาวไม่ได้สนใจที่จะเหลียวกลับมามองหนุ่มๆด้วยซ้ำ สามหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับสาวๆ
“ทำตัวติดกันราวกับปาท่องโก๋อย่างนี้ จะให้เรามาด้วยทำไมฮึ” ปลัดเมฆาพูดเบาๆกับธีร์ภาณุ
“เอาน่าปลัดเมฆ นานๆทีเพื่อนๆเขาจะได้เจอกัน” ภูชิตพูดปลอบใจคนที่ตกอยู่ในสถานะเดียวกัน
“คุณภูครับ ขนาดผมกับไอ้ธีร์นานๆเจอกัน ผมยังไม่เห็นอยากจะคุยกับมันเลย”
“อ้าว...ไอ้ปลัด ยังกะฉันอยากคุยกับแกนักนี่”
“อ้าว...ไอ้ธีร์ พูดงี้มีต่อย” ปลัดเม
