“ไม่เอา...ตาแก่ลามก” แก้วกานดาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เพราะรู้ว่าสามีไม่เคยยอมรับคำว่าแก่ และวิธีพิสูจน์ของเขา มันทำให้เธอต้องหมดแรงทุกทีสิน่า ภาพคนตัวโตเดินตามคนตัวเล็กเป็นที่ชินตาของพนักงานที่นี่เสียแล้ว เพราะคนหวงเมียมักจะโดนเมียเดินหนี แล้วก็ต้องเป็นฝ่ายเดินตามเสมอ
“กี่ทุ่มแล้วนี่แก” พิมพ์รพีพรถามขึ้นหลังจากที่สามสาวเพื่อนรัก นั่งนอนเกลือกกลิ้งคุยกันเป็นเวลานานเท่าก็ไม่รู้ได้
“ตีหนึ่งแล้วแก” น่านน้ำเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาดูเวลา แล้วเงยหน้ายิ้มๆ
“โห...คุยกันจนลืมเวลาเลย...อื้อ...ฉันกลับไปนอนก่อนนะพรุ่งนี้เจอกัน” ไอรักบิดขี้เกียจแล้วลุกขึ้นยืน เตรียมตัวกลับที่พักของตน
“ออกไปพร้อมกันนะหนูไอ...ป่านนี้พี่เมฆหลับไปแล้วแน่ๆเลย เอ๊ะ! แล้วคุณภูของแกล่ะน้ำ” พิมพ์รพีพรหันหน้าหันหลังเหลียวหาสามีเพื่อน
“คงอยู่แถวนี้แหละแก พวกแกกลับไปนอนเถอะ เดี๋ยวฉันไปตามหาคุณภูเอง” เพื่อนสาวสองคนออกจากห้องไปแล
