ทันทีที่ออกจากโรงพยาบาลและร่างกายกลับมาฟิตปั๋ง
เจฟฟี่ไม่รอช้าที่จะชดเชยเวลาที่เสียไป เขาพานลินไปที่ห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมือง มือหนากุมมือบางไว้แน่นไม่ยอมปล่อยแม้แต่วินาทีเดียว
"พี่เจฟฟี่คะ... นี่มันเยอะไปแล้วนะ ลินเกรงใจ"
นลินมองถุงแบรนด์เนมที่บอดี้การ์ดและคนขับรถช่วยหิ้วตามหลังมาเป็นพรวน
"ไม่เยอะไปหรอกคะ สำหรับน้องลิน พี่ให้ได้มากกว่านี้อีก"
เจฟฟี่ก้มลงกระซิบข้างหูพลางหอมแก้มเนียนไปหนึ่งฟอดใหญ่ท่ามกลางสายตาคนเดินห้าง
"ตอนที่ไม่มีนลิน พี่แทบไม่ได้ใช้เงินเลย เพราะไม่รู้จะซื้อให้ใคร... ตอนนี้ขอพี่ตามใจเมียหน่อยนะคะ"
เขาพานลินไปเลือกทั้งกระเป๋า รองเท้า และเครื่องประดับชุดใหญ่ เพียงแค่นลินปรายตามองสิ่งไหน เจฟฟี่ก็จะบอกพนักงานทันทีว่า
"เอาชิ้นนี้ครับ"
จนครีมมี่ที่แอบตามมาสังเกตการณ์ถึงกับส่ายหน้าแล้วบ่นพึมพำว่า
"ยอมใจความสายเปย์"
เมื่อกลับมาถึงคอนโดสุดหรู ทันทีที่ประตูห้อง
