มาสาย

ถึงแม้ว่าไม่อยากจะเข้ามาเหยียบคฤหาสน์อันใหญ่โตของบุคคลที่เข้าสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้เป็นเสนียดจัญไร แต่ก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้เลยว่าตอนนี้ครอบครัวของณีนราก็ไม่ได้ต่างอะไรกับลงเรือลำเดียวกันกับธรรมดำรงสกุลแล้ว ต่อให้ไม่ได้มีความเต็มใจเลยสักนิดก็ตาม เรียวขาเล็กภายใต้ชุดทำงานทะมัดทะแมง เกศาสีปีกอีกามัดรวบเกล้าตามปกติหลังเข้าไปตรวจเช็กงานในส่วนของระบบเครื่องจักรเสร็จก้าวลงจากรถ ก่อนจะต้องเหยียดยิ้มออกมาในตอนที่เห็นชายหนุ่มซึ่งนัดหมาย ไม่สิ เรียกว่ากล่าวสั่งกันก็เพิ่งมาถึง ทั้งที่มีพวกรถยนต์คันหรูจอดเรียงราย โดยบ่งบอกได้ว่าพวกเรากำลังบกพร่องในเวลา ทำให้พวกหัวหงอกหัวดำในนั้นรอ ณีนราน่ะตั้งใจ แต่กับสามีผู้ที่ตรงต่อเวลาเสมอ เธอเองก็ไม่อาจจะหยั่งรู้ได้ “คุณณีนราเชิญด้านนี้ครับ” เป็นวายุที่หลังจากมีอาการร้อน ๆ หนาว ๆ มานานรีบเอ่ยเรียกภรรยาคนสวยของผู้เป็นเจ้านาย ซึ่งไม่ได้ถือตัวกับพวกเขาตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรก ก่อนจะรีบรับเอาสัมภาระขนาดไม่ได้ใหญ่มากมาถือไว้ เพื่อส่งมันให้แม่บ้านไปจัดการต่อ “สายสิบนาที” ยื่นกระเป๋าที่ให้ภูมิรีบจัดมาส่งแก่คนสนิทของสามีเสร็จ ประโยคเหน็บแนมจากเจ้าของร่างสูงก็ดังขึ้นมาให้ได้ยินจนต้องยกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง “แล้วคุณมายืนหัวโด่อะไรอยู่ตรงนี้ ไม่เข้าไปรับหน้าก่อนล่ะ คนมีการมีงานต้องทำ อีกอย่างฉันไม่ใช่พนักงานหรือเด็กเรียกแขกที่ต้องมารอต้อนรับเพื่อเอาอกเอาใจใคร” ลูกน้องคนสนิทที่หายเหงื่อออกหลังได้เพียงชั่วขณะ ตอนนี้มันแทบจะไหลออกมาท่วมตัวไปหมดแล้ว เหตุเพราะให้พวกผู้หลักผู้ใหญ่นั่งรอทานข้าวไม่พอ เจ้านายทั้งสองยังจะฟาดฟันฝีปากกันไม่หยุดอีก หลังจากสร้างภาพที่งานทอดกฐินครั้งนั้น ผู้คนก็ต่างเอาไปลือกันว่าเป็นคู่สามีภรรยาที่ช่างน่าอิจฉา และหวานชื่น แต่ความเป็นจริงนั้นแทบจะกินหัวกันอยู่ทุกเวลาที่เจอ ก่อนวายุจะต้องชะงักไปตอนคุณณีนรากำลังจะเดินนำผู้เป็นสามีเข้าไปในบ้าน ทว่าเจ้านายของเขานั้นกลับเอื้อมมือหนาออกไปรั้งยางรัดผมบนศีรษะของคุณเธอออกมาจนเรือนผมสุขภาพดีนั้นสยายตกลงตามแรงโน้มถ่วง แน่นอนอยู่แล้วว่าผู้ถูกกระทำเช่นนั้นต้องหันกลับมามองราชสีห์ ช่างเป็นจังหวะที่หากผู้ชายหลายคนมาเห็นก็คงจะคิดเช่นเดียวกันกับวายุที่รีบหลุบตาต่ำ ว่าภรรยาของผู้เป็นนายนั้นเธอสวยมากจริง ๆ สวยไม่ได้แพ้ผู้เป็นพี่สาวฝาแฝดของตัวเองเลย แค่นาน ๆ ทีจะได้เห็นหญิงสาวแต่งตัว แล้วขนาดวันนี้อยู่ในชุดทำงานธรรมดา ๆ ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมตอนนั้นวายุถึงได้คิดว่าคนนี้แหละโคตรจะสมเหมาะกับราชา ราชสีห์ ทว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น หากแต่พยายามหรี่ตาลงไม่มองเจ้านายเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวเพียงใด กายสูงใหญ่ที่โน้มลงไปหาแก้มใสแล้วดอมดมอย่างช้า ๆ นั้นก็หาได้รอดพ้นสายตาของไอ้วายุคนนี้! ตีกันอยู่ดี ๆ ก็หวานปานน้ำผึ้งเฉยเลย ก่อนวายุจะเข้าใจในสิ่งที่ผู้เป็นนายกระทำ ตอนสายตาเหลือบขึ้นมองบางสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่บริเวณหน้าต่างคฤหาสน์ชั้นบนเข้าพอดี “ขยับมา แล้วควงแขนผมเอาไว้” “ทำอะไรของคุณ...” “ผมบอกว่าขยับมา แล้วเดินเข้าไปพร้อมกันครับ” ขณะนั้นณีนราไม่ได้ถกเถียงอะไรกับลูกชายเจ้าของบ้านต่อ เหตุเพราะทราบดีว่าแกล้งมาสายอย่างไรก็ไม่สมควรจะเกินนั้น จึงเลือกสลัดความหงุดหงิดทุกอย่างทิ้งแล้วทำตามที่เขาบอก อีกทั้งยังเป็นมื้อเย็นที่แสนชวนสำรอกออกมาทุกวินาที เราก็อยู่ของเราดี ๆ อย่างไรต้องโดนดึงเข้าไปในเกมการเมืองของจิ้งจอกเฒ่าพวกนั้นด้วย ให้หลังเวลาเข้านอนแล้วไม่เห็นผู้เป็นสามีที่ควรจะอยู่ภายในห้องด้วยกัน หญิงสาวเลยสบโอกาสออกมาเดินสำรวจรอบคฤหาสน์ของอดีตนายทหาร ทราบแหละว่าในนี้คงจะไม่มีอะไรให้น่าสงสัยมากหรอก และไม่มีใครโง่งมถึงขั้นซุกซ่อนความเลวทรามให้คนอื่นได้มาเห็น แต่มันก็ไม่แน่หรือเปล่า แขกที่มาวันนี้หนึ่งในนั้นก็มียศเป็นถึงระดับรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ถึงว่าครอบครัวตัวเองต้องมาอยู่ในสภาพนี้ “หนูนา” เฮือก! หญิงสาวที่พยายามเดินเลี่ยงกล้องวงจรปิดอยู่สักส่วนของตัวคฤหาสน์สะดุ้งสุดแรง เนื่องจากไม่อาจจะรู้ได้เลยว่าเป็นใครที่เข้ามาด้านหลังของตนเองโดยสัญชาตญาณระวังภัยมันไม่ทำงานเลย แต่พอหันไปมองแล้วเธอจึงไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่นัก “ธีระ...” หนึ่งในลูกคนใหญ่คนโตของจังหวัดซึ่งเห็นกันมาตั้งแต่เรียนอนุบาล ตอนนี้ได้ข่าวว่าเจ้าตัวเข้ารับราชการตำรวจไม่ได้ต่างจากน้องชายของเธออย่างปานตะวันเลย นานทีได้เจอกันบ้าง แต่ไม่คิดว่าพวกเราจะต้องมาเจอกันที่นี่ “ครับ ผมเอง ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ” “แล้วนายลงมาทำอะไร ดึกแล้วไม่นอนเหรอ” “หนูนาที่อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็หลับไม่ลงเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ” “มันก็จริง” หญิงสาวเม้มริมฝีปากเข้าหากัน จากสีหน้าแววตาก็คงจะต้องเข้ามาพัวพันอะไรแบบนี้โดยตกกระไดพลอยโจนไม่ได้ต่างกัน ทว่าอีกฝ่ายดูจะย่ำแย่กว่าเธอที่ต้องเอาหน้าที่การงานซึ่งตนเองรักมาทำเพื่อความต้องการของครอบครัว เพราะหนูนาแค่ต้องแต่งเข้ามาเสริมบารมีให้พ่อสามีเฉย ๆ ความรักในสายอาชีพของบุคคลตรงหน้าคงจะเหมือนกับปานตะวันน้องชายของณีนรา “แต่อย่าคิดมากเลยครับ คิ้วขมวดไปหมดแล้วนะ” “หมายถึงธีจะยอมหลับหูหลับตาต่อไปแบบนี้เรื่อย ๆ เหรอ” “แล้วเราทำอะไรกันได้บ้างครับ” ต่อให้ไม่ได้กล่าวอะไรออกมามากมายนัก ทว่าเขากับหญิงสาวตรงหน้าก็ทราบดีว่าอะไรเป็นอะไร อีกทั้งเจอเธอที่นี่ก็ไม่ได้ตกใจเท่าไหร่ เพราะงานแต่งของเจ้าตัวกับอดีตลูกชายนายทหารนั้นถูกร่ำลือไปทั่วทั้งจังหวัด “งั้นมาร่วม—” “คุณณีนรา” หญิงสาวที่คิดว่าได้หลวมตัวมาพัวพันกับเรื่องนี้แล้ว หากร่วมมือกับธีระซึ่งเป็นนายตำรวจอยู่แล้ว ก็ไม่แน่ว่าอาจจะสามารถปลดบ่วงที่คล้องคอของตัวเองอยู่นั้นออกได้ก่อนที่คนพวกนี้จะได้รวมหัวกันขึ้นเป็นใหญ่ไปมากกว่านี้ในภายภาคหน้า แต่เกือบลืมไปว่าตรงนี้มันเป็นถิ่นของใคร และเราก็ไม่ควรจะมายืนพูดคุยกันโล่งแจ้งถึงเพียงนี้ เลยตัดสินใจหันไปตามเสียงที่เรียก “คะ? คุณราชสีห์มีอะไรกับฉันหรือเปล่า” “มันดึกมากแล้วครับ ไม่เห็นที่รักอยู่ในห้อง ผมเลยลงมาตาม” แสดงโคตรเก่ง นั่นเป็นสิ่งที่หนูนาคิดอยู่ภายในใจ “อ่า พอดีลงมาเดินเล่นแล้วเจอเพื่อนสมัยเด็ก ๆ เข้าน่ะค่ะ” “ครับ แต่กลับขึ้นไปได้แล้ว เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันต่อดีไหม” “โอเคค่ะ งั้นไปนะธี ไว้เจอกันพรุ่งนี้ ฝันดี” “เช่นกันครับหนูนา” ให้หลังร่างระหงของผู้เป็นภรรยาเดินเข้าไปในบ้าน ราชาเจ้าป่าก็ยังคงจ้องมองไปที่นายตำรวจหน้าตรงอย่างไม่มีท่าทีคิดจะปิดบัง และหากเป็นคนอื่นก็คงไม่กล้าสบนัยน์ตาของพญาสิงโตเช่นบุคคลตรงหน้า “ไม่พอใจอะไรผมหรือเปล่าครับคุณราชา ราชสีห์” “ที่เป็นอยู่ตอนนี้มันสบายเกินไป? ถึงอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้” TBC.