วันเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ กระทั่งพ่อแม่กำลังเดินทางกลับมา ขณะเดียวกันฉันกับพี่สายฟ้ายังคงแอบมีความสัมพันธ์กันเรื่อยมา จากที่ว่าแอบแซ่บมันกลายเป็นรักหัวปักหัวปำไปแล้วค่ะ พี่ข้างก็หายเลย นี่ก็ปาเข้าเดือนที่ 4 แล้ว ยายของฉันเริ่มสงสัย ทว่าท่านมีเดินสายทำบุญทำให้ยังไม่มีเวลามาจริงจังเรื่องของฉัน ยายก็เลยยังไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่เดียวกับพี่สายฟ้า
“คืนนี้ไม่นอนค้างกับพี่แน่นะ”
“ไม่เอา ค้างกับพี่ไม่พ้นโดนชวนเล่นจ้ำจี้”
“งื้ม น้องไม่ชอบเหรอ”
“ก็ชอบค่ะ แต่ว่า…”
“แต่อะไรครับ”
“มันเหนื่อยไงคะ”
“เหนื่อยตรงไหน พี่เป็นคนทำพี่ยังไม่เหนื่อยเลย”
“เค้าก็เกร็งเหมือนกันไง เกร็งไปทั้งตัว”
“อยากเกร็งอีกรอบไหม”
“พอเลย เค้าไปหาน้ำว้าแล้ว” ฉันเดินจากสวนดอกไม้กลับเข้ามาที่บ้านกลางน้ำ พี่สายฟ้าส่งเสียงหัวเราะตามหลังมา น้องน้ำว้ากำลังสนใจการ์ตูนในทีวีจอใหญ่เรื่องที่มีแมวกับหนูวิ่งไล่กัน
“อาที่ยัก”
“ว่าไงคะ หิวไห
