ธพัชร์กดปิดทีวีทันทีที่ดูสายไหมแถลงข่าวจบ เขากระชับอ้อมกอดคนตัวบางที่นอนซบอยู่แนบอกให้แน่นขึ้นแล้วประทับจูบบนหน้าผากมนเบาๆ
“เรื่องยุ่งๆ จบลงแล้วนะมิตา”
เธอเงยหน้าแล้วยืดตัวขึ้นจูบมุมปากของเขาเร็วๆ คนที่โดนขโมยจูบอมยิ้มแล้วโน้มหน้าลงมาประทับริมฝีปากลงบนความนุ่มนิ่มสีชมพูหวานของเธอ
แรงบดจูบเพิ่มขึ้นตามความรู้สึกที่มันอัดอยู่ในใจจนล้นปรี่ ลิ้นร้อนค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปเกี่ยวพันหยอกล้อลิ้นเล็ก ทั้งยังออกแรงดูดปลายลิ้นของเธอเบาๆ จนคนตัวบางร้องครางโหยในลำคอ
มือใหญ่บีบขยำดอกบัวตูมของเธอแรงๆ ทั้งยังแหวกสาปเสื้อเข้าไปสะกิดปลายยอดที่แข็งตั้งเป็นไต ตั้งใจหลอกล่อให้เธอหลงมัวเมาไปกับมนตร์สะกดของเขา
“พัชร์ ไม่เอา”
“หืม ทำไมล่ะ ผมคิดถึงมิตานะ”
คนตัวโตที่ไม่ได้ลิ้มรสรักกับคนตัวบางตรงหน้ามาร่วมเดือนเพราะอาการเจ็บป่วยทางกาย แต่จิตใจที่พร้อมเต็มที่จะไม่ยอมอ่อนข้อให้เธออีกต่อไปแล้ว
“พัชร์ยังไม่หาย”
“ผม
