แม้จะหมดเวลาเยี่ยมไปแล้ว แต่นางเอกสาวก็แอบย่องเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยอย่างเงียบเชียบ เธอเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงในขณะที่คนเฝ้าไข้อย่างผู้จัดการส่วนตัวก็ลุกออกจากห้องไปให้คนทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง
มิตาจับมือใหญ่ขึ้นมาแนบแก้มของตัวเอง เธอใช้ใบหน้าถูไถที่ฝ่ามือของเขาแล้วกดจูบตรงกลางฝ่ามืออย่างขอลุแก่โทษ
“พัชร์ มิตาขอโทษ ขอโทษที่ไม่เชื่อพัชร์เลย”
“มิตา..”
คนที่กำลังสะลึมสะลือเหมือนอยู่ในห้วงฝันลืมตาขึ้นมองเงาตะคุ่มที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยทำให้เขามั่นใจ ว่าคนที่นั่งอยู่ตรงนี้คือมิตาของเขา
มิตาตกใจ คิดไม่ถึงว่าเขาจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึก เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขาไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย จึงลุกขึ้นหนีเขาในทันที แต่มือใหญ่กลับจับมือเธอเอาไว้แน่น แล้วออกแรงดึงจนเธอเซถลาขึ้นมาทับตัวเขา แม้จะเจ็บจนต้องสูดปาก แต่ก็เป็นการยืนยันว่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอ
