13
- เพียงฝัน –
ณ.โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
หญิงสาวที่ไม่ได้สตินั้นนอนอยู่บนเตียงนอนผู้ป่วยห้องพิเศษ ร่างซีดเผือกแต่ก็พ้นขีดอันตรายแล้ว เธอหลับใหลไปราวหนึ่งวันเต็ม
ดวงตาดวงน้อยค่อย ๆ ปรือตาขึ้นด้วยความหนักอึ้ง แสงจากหลอดนีออนทำให้เธอต้องหรี่ตาลงอย่างไว
เมื่อเธอเริ่มมองเห็นได้ชัดเธอจึงค่อย ๆ พยุงตัวเองเพื่อมองไปยังรอบ ๆ ห้อง
“ไม่มีใครอยู่เลยสินะ” แพรวขยี้ตาอีกครั้งก่อนจะหันไปมองนาฬิกาแขวนที่อยู่ติดอยู่ผนังห้องผู้ป่วย
“ก็สมควรอยู่หรอก นี่มันตี 2 อยู่เลยนินา” เมื่อเธอเห็นว่าอยู่ภายในห้องคนเดียว เธอจึงคว่ำตัวนอนด้วยท่าประจำของเธออย่างไม่กลัวใครมาเห็น
อาการตอนนี้ของเธอเพียงแค่มึนหัวเล็กน้อยเท่านั้น และเธอก็รู้สึกว่าไม่ได้เป็นหนักอย่างที่คิด ที่ดูจะหนักสาหัสมันก็ผ่านไปแล้ว
“ก็แหงสิ ไอ้ฝันบ้านั่นพาลทำให้ฉันดูแย่ชะมัด สาวน้อยน่ารักอย่างฉันจะไปคิดลวนลามแบบนั้นกับใครที่ไหนได้กันเล่า”
แพรวขดตัวอยู
