14
- วันเกิดของฉัน –
ณ.ยามเช้าวันหนึ่ง
หลังจากที่เธอเรียนจบนั้น เธอก็มีแพลนที่ต้องเรียนต่อเฉพาะทางจิตเวชซึ่งอยู่ในช่วงที่เธอกำลังตัดสินใจบางอย่างครั้งสำคัญ
(Rrrrrrr)
เสียงมือถือของแพรวดังขึ้น เมื่อเธอดูปลายสายที่แสดงบนหน้าจอนั้นก็พบว่าผู้เป็นมารดาโทรมาตั้งแต่เช้า
“ว่าไงคะแม่”
“HBD ค่ะลูกรัก อายุครบ 25 ปีแล้วนะ”
“ขอบคุณค่ะแม่ แพรวก็รักแม่มากค่ะคิดถึงจัง”
“แล้วเมื่อไหร่คุณลูกจะกลับมาหาคุณแม่ละคะ”
“ขอเวลาแพรวคิดอีกหน่อยค่ะแม่ ตอนนี้แพรวกำลังศึกษาว่าจิตเวชเฉพาะทางของที่ไหนตอบโจทย์มากกว่ากันค่ะ” แพรวพูดออกไปซึ่งมันคือความจริงที่ว่าเธอนั้นกำลังช่างใจว่าการเรียนต่อเฉพาะทางจิตเวชเธอควรเรียนที่นี่หรือกลับบ้านเกิดไปเรียนทางโน้นดี
ซึ้งแท้จริงแล้วเธอขบคิดมาเป็นแรมเดือนแล้วล่ะ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ตก เพราะมีหลายอย่างที่กำลังทำให้เธอช่างใจอยู่
“ยังไงแม่ก็แล้วแต่ลูกอยู่แล้ว แต่อย่าลืมนะว่าแม่
