–
เจเดนบอกให้แพรวเดินเข้าไปใกล้ ๆ เขา ก่อนจะให้เธอก้มหน้าลงมาหาเขาเพื่อกระซิบบอกบางอย่าง
“จูบพี่หน่อย” เสียงทุ้มต่ำเอื้อนเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา
“จะบ้ารึไงคะนี่มันโรงพยาบาล เจ็บเจียนตายขนาดนี้ยังจะมาหื่นอีก” แพรวเท้าสะเอวมองคนป่วยหน้าหล่อตรงหน้า พลางส่ายหัวไปมาอย่างเอือมระอา
“อยากจูบ จูบหน่อยคิดถึงเมีย”
“เหอะ...เอะอะก็เมีย พี่ว่าแพรวยอมแล้วเหรอ”
“ไม่ยอมรับพี่เป็นผัว??”
“หยาบคายค่ะ ผัวเอยเมียเอยอะไรกัน”
“โอเคไม่จูบก็ไม่จูบ งั้นพี่นอนก่อนแล้วกัน” คนตัวโตทำหน้ามุ่ย หลับตาลงไปดื้อ ๆ ทำเอาแพรวอ้าปากเหวอนึกว่าเขายื้อกับเธออีกหน่อย แพรวค่อย ๆ โน้มตัวลงไปใกล้ๆ ใบหน้าเขาเพื่อดูว่าเขาหลับไปจริง ๆ รึเปล่า
วินาทีที่ใบหน้าแทบใกล้ชิด มือหนาข้างหนึ่งของเขาก็ยกขึ้นมากดท้ายทอยของเธอทำให้ริมฝีปากบางถูกบดเบียดด้วยริมฝีปากหนาอย่างตั้งใจ แม้ชายร่างโตจะดูไม่มีแรงนัก แต่เรียวปากของเขาใช่ว่าจะได้รับผลกระทบ
