******หยวนยิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าว “ปล่อยให้น้องถังได้พักไปก่อนน่าจะดีกว่า”
มือหนาของเขายังคงลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน ผิดกับแววตาที่ฉายความครุ่นคิดลึกซึ้ง
หยวนหลงจ้องมองใบหน้าหวานที่หลับใหล ลมหายใจของเธอสม่ำเสมอ ริมฝีปากขยับเล็กน้อยเหมือนกำลังฝันถึงอะไรบางอย่าง
เขาหัวเราะแผ่วเบา ก่อนจะตอบ “ก็คงต้องเป็นแบบนั้น... จนกว่าอาหมวยจะพร้อมกว่านี้...”
และรอยยิ้มของเขา...ก็เหมือนกับของพี่ชายไม่มีผิด...
ยามเช้า 09:00 น.
“แง๊ว~!
เสียงร้องโหยหวนของแมวที่หิวโซดังก้องไปทั่วห้อง
“แง๊ว! แง๊ว!!”
เป่าเปาส่งเสียงเรียกเจ้าของด้วยความพยายามสุดชีวิต แต่เมื่อยังไม่ได้ผล มันจึงเดินเข้าไปใกล้กว่าเดิม ยกอุ้งเท้าหนานุ่มขึ้นมาตบหน้าผากของหญิงสาวที่นอนน้ำลายยืดไปสองสามที
ถังหูลู่ขมวดคิ้ว รู้สึกคล้ายถูกปลุกจากห้วงฝันที่หนักอึ้ง เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ อย่างงัวเงีย รู้สึกถึงแสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านม่านหน้
