"เรื่องแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่นะครับแม่ และมันคือชีวิตของผมทั้งชีวิตด้วย แม่จะมาบังคับแบบนี้ไม่ได้" จบคำพูดชายหนุ่มก็ออกจากห้องนั้นมา โดยที่ไม่มองหน้าหญิงสาวเลยด้วยซ้ำ ว่าตอนนี้หน้าเธอซีดขนาดไหน
ที่หน้าซีดเพราะความอาย เธอไม่รู้เลยว่าท่านประธานจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมา และจะโต้แย้งก็ไม่ได้ เพราะท่านเป็นถึงคนระดับไหนแล้ว จำเป็นต้องได้ฟังอยู่แบบเงียบ ๆ แต่ที่อาย เพราะถูกปฏิเสธต่อหน้าทุกคน
"แม่ทำอะไรผิดไปหรือเปล่า" เกษรพูดกับลูกชายคนโตแต่สายตาของนางมองมาที่ช่อชบาแบบสำนึกผิด ที่ทำให้ผู้มีพระคุณต้องอายเพราะโดนปฏิเสธ เป็นนางนางก็อายไม่แพ้กัน
คันศรรู้ดีว่าแม่หวังดี และอยากให้น้องเป็นผู้เป็นคน ไม่ทำตัวเกเรแบบนี้ และเขาก็คิดไม่ต่างจากแม่..ผู้หญิงคนนี้ต้องเปลี่ยนแปลงน้องชายของเขาได้แน่
"แม่อย่าคิดมากเลยนะครับ" ตั้งแต่เสียพ่อไป เขาก็พยายามแบ่งเบาภาระของแม่ให้ได้มากที่สุด และเขารู้ดีว่าแม่เหนื่อยมากแค่
