จ่างซุนเค่อก้าวกลับเข้ามาในห้องทำงาน โดยมีหยางจงเดินตามมาติดๆ เขาเดินไปหยุดที่ริมหน้าต่าง มือทั้งสองไขว้หลัง พลางทอดสายตามองออกไปยังสวนกว้างหน้าคฤหาสน์ เหล่าคนสวนกำลังตัดแต่งไม้พุ่มอย่างขะมักเขม้น
หยางจงคนสนิทและหัวหน้าบอดี้การ์ดผู้รับใช้เขามานานกว่ายี่สิบปีเดินเข้ามาพร้อมกับแก้วน้ำชาในมือ
“น้ำชาครับ ท่าน”
หยางจงเป็นคนรอบคอบ มีระเบียบ และยึดหลักการเสมอ แม้บางครั้งจะใจร้อนตามนิสัยของเขาเอง จ่างซุนเค่อรับแก้วชามาถือไว้ พลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ได้ข่าวว่าหยวนเฉินกำลังตามหาคน... แถมเป็นการตามหาขนาดพลิกแผ่นดิน คนๆ นั้นคงสำคัญกับเขามากสินะ”
หยางจงพยักหน้าช้าๆ สีหน้าจริงจัง
“ได้ยินว่าตามหาผู้หญิงคนหนึ่งครับ ผู้หญิงที่หยวนเฉินพาตัวมาจากบาบาร่าคลับ” หยางจงเอ่ยบอกเขาเช่นนี้ จ่างซุนเค่อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“ผู้หญิงงั้นหรือ?”
ก่อนที่เขาจะเอ่ยอะไรต่อ เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“นายครับ หยว
