อารัมภบท

อารัมภบท มหาลัยเอกชน แสงแดดส่องสว่างจ้าลอดผ่านผ้าม่านสีเทาเข้ามากระทบโต๊ะเรียนภายในห้องเรียนมหาวิทยาลัย มีโต๊ะเรียนเรียงยาวเป็นแถวและหน้าจอขนาดใหญ่ตั้งอยู่ด้านหน้าห้อง ผู้คนในชุดนักศึกษาทยอยเข้ามาจับจองที่นั่งในคาบเรียนช่วงบ่ายนี้ เวลาล่วงเลยมาจนกระทั่งอาจารย์เดินเข้ามาภายในห้องส่งผลให้ทุกอย่างเงียบสงบ วินาทีต่อมาสตรีรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นสวมเสื้อนักศึกษาจับคู่กระโปรงสีดำ เธอมีรูปร่างงามเย้ายวนตัดกับผิวพรรณขาวอมชมพูเนียนละเมียดดุจน้ำนม ส่องประกายชมพูระเรื่อเหมือนกลีบกุหลาบบานสะพรั่ง ใบหน้ารูปไข่งดงามประดับด้วยดวงตากลมโตสีน้ำตาล ขนตายาวโค้งงอนตัดกับคิ้วเรียวโก่งงามดั่งคันศร จมูกเล็กเชิดได้รูปรับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อน่าจุมพิต เรือนผมสีน้ำตาลเป็นลอนสวยยาวสลวยถึงกลางหลังพลิ้วไหวอ่อนช้อยเมื่อต้องสายลม เอวของเธอคอดกิ่วราวกับถูกผูกด้วยริบบิ้น ทำให้ช่วงบนกับช่วงล่างของเรือนร่างดูสมดุลและงดงาม ท่วงท่าการเดินของ เพลงเหนือ จิราพิวัฒน์ เรียกสั้น ๆ ว่า เหนือ ดูสง่างามแต่ละก้าวเบาหวิวราวกับกำลังลอยอยู่เหนือพื้นดิน ส่วนเพื่อนสาวทั้งสองคนเดินนำหน้าของเธอมานั่งลงบนเก้าอี้ เธอคนที่นั่งริมติดหน้าต่างผู้มีใบหน้ารูปไข่ดั่งเทพธิดา จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอวบอิ่มชมพูระเรื่อ ดวงตากลมโตสีดำสนิทตัดกับเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนยาวสลวย แคท แคทเธอรีน สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวจับคู่กับกระโปรงยีนสีน้ำเงิน ถัดมาผู้หญิงตัวเล็กอย่าง ไอริน เธอมีใบหน้าสวยรับกับดวงตากลมโตสีน้ำตาล เรือนผมสีน้ำตาลถักเปียข้างเดียว จมูกเล็กรับกับริมฝีปากรูปกระจับสีแดงระเรื่อ ทั้งสองนั่งเคียงข้างกันขณะที่เพลงเหนือทิ้งน้ำหนักตัวนั่งลงข้าง ๆ กับไอรินพลางหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเลื่อนดูโซเชียลระหว่างที่รออาจารย์เตรียมตัวบรรยายการสอน “น้ำหอมออกใหม่อยากได้” “ไหน ของแบรนด์นี้เหรอ” คราวนี้น้ำเสียงสดใสของเหนือเอื้อนเอ่ยวาจาถามขึ้น วินาทีต่อมาคนตัวเล็กโน้มลำตัวเข้ามาใกล้เพื่อมองภาพสินค้าได้อย่างชัดเจน “เห็นว่าออกมาหลายกลิ่นเลย ชอบสีนี้ซื้อให้หน่อย” “ไปขอคนนั้นมึงซื้อให้เถอะค่ะ” “น้องคนนั้นเหรอ อยากเห็นหน้าบ้างอะว่าจะหล่อแค่ไหน” “ใครจะไปอกหักแล้วมีหมาเด็กมาปลอบใจเหมือนมึง” เธอหันไปถามเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่ริมสุดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ดวงตาเปล่งประกายเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น “เดี๋ยวก็ได้เจอค่ะ ว่าแต่มึงเถอะตัวเองก็มีไม่ใช่เหรอ” คราวนี้แคทเอ่ยวาจาถามเพื่อนอย่างไอรินด้วยน้ำเสียงสดใส “ก็มีค่ะ แต่ขอดูกันไปก่อน ว่าแต่ตัวแม่ไปไหนเนี่ยไม่เข้าเหรอ” เมื่อนึกถึงคนตัวสูงพูดจาฉะฉานแต่คราวนี้กลับเงียบ ส่งผลให้ไอรินเลื่อนสายตามองไปรอบ ๆ ห้องเรียน ขณะที่ทุกคนนั่งรออาจารย์บรรยายในคาบบ่าย ก่อนที่วินาทีต่อมาประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับรูปร่างสูงใหญ่ ลำคอแกร่งรับกับไหล่กว้างแข็งแรงอกผายบ่งบอกถึงพละกำลัง ผิวพรรณคมเข้มแต่แฝงไปด้วยความแข็งแกร่ง ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาสีดำขลับดูลึกล้ำมักฉายแววความขี้เล่นแต่แฝงไปด้วยความจริงใจและอบอุ่น จมูกโด่งรับกับริมฝีปากหยักได้รูปชวนให้หลงใหล กลุ่มผมสีเทายาวประบ่าดูโดดเด่น โดยรวมแล้วเขามีเสน่ห์ที่ผสมผสานระหว่างความหล่อเหลาแบบผู้ชายและความมั่นใจแบบตัวแม่ จริตพี่คนสวยจัดเต็ม ทำให้ดึงดูดสายตาของทุกคนภายในห้องอย่างไม่ต้องพยายาม ท่วงท่าการเดินทุกก้าวดูมั่นใจและเต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันลึกลับ ไหนจะกลิ่นหอมเฉพาะตัวเวลาที่ มังกร วราหิรัญโชติวรกุล ก้าวผ่านสะกดทุกสายตาของทุกคนให้มองมาที่เขาเป็นตาเดียว ขณะเดียวกันเขาสวมเสื้อนักศึกษาจับคู่กับกางเกงขายาวก้าวผ่านทางเดินตรงกลางห้อง นัยน์ตาสีดำคู่นั้นไม่ได้จดจ้องที่สิ่งใดนอกเสียจากสตรีรูปร่างอรชรที่นั่งอยู่ตรงหลังห้อง มังกรจึงสาวเท้าเข้าไปนั่งลงด้านข้างของเธออย่างไม่รีรอ ตาของเขาหยีเวลายิ้มอย่างมั่นใจทำเอาคนตัวเล็กที่นั่งข้าง ๆ มองเขาอย่างไม่กะพริบตา “อย่าบอกนะว่ารอกูอยู่นังชะนี” เสียงฉะฉานดังก้องในหูดึงสติของเพลงเหนือให้มาอยู่กับเนื้อกับตัว “เอ๊ะ อ๋อ ไม่ใช่ คือไอรินมันเอาน้ำหอมใหม่ให้ดูแล้วนึกถึงมึงพอดี แต่ก็โผล่หน้ามาเหมือนรู้ว่าโดนนินทาอยู่เลยค่ะ” “ไหนเอามาดู แม่จะไปจัดวันพรุ่งนี้เลย” “ออกใหม่หลายกลิ่นมากเลยแม่ ว่าแต่วันนี้มึงฉีดกลิ่นอะไรมาหอมตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องเลยค่ะ” ไอรินถามด้วยความสงสัยพลางยื่นสมาร์ตโฟนของตัวเองให้มังกรที่นั่งอยู่ถัดจากเพลงเหนือ “ก็กลิ่นเดิมของกูแหละค่ะ อุ๊ยดีค่ะมีหลายกลิ่นสำหรับเกย์ตัวแม่อย่างกูต้องสีฟ้าค่ะ ดูสดชื่นเป็นคนสะอาด” “ไหนเอามาดูหน่อย หนูจะซื้อสีนี้แม่ว่าไง” คนตัวเล็กโน้มลำตัวเข้าหาร่างกายของเพื่อนตัวโต ศีรษะของเพลงเหนือซบลงตรงหัวไหล่ข้างซ้ายของเพื่อน ทว่านัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้นจับจ้องหน้าจ้องแสงสีฟ้าตรงหน้า ขณะเดียวกันอาจารย์เริ่มบรรยายเนื้อหาในคราบเรียนแต่ความสนใจของทั้งคู่กำลังเลือกดูน้ำหอมอย่างสบายใจ “หล่อนต้องสีชมพูค่ะ ยั่ว ๆ ให้ผู้มองเวลาไปร้านเหล้า” “พรุ่งนี้ไปดูกันไหมแม่ อยากซื้อเลยไหน ๆ ก็ไม่มีเรียนด้วย” “แต่อยากได้หมดทุกสีเลยคุณน้า คืนนี้ไปตี้ก่อนไหมสาว” “ไปดิ เบื่อไม่อยากอยู่ห้องพอดี มึงไปไหมหรือจะไปหาหมาเด็กของมึงคะ” ไอรินหันไปถามเพื่อนที่นั่งเล่นมือถืออยู่ข้าง ๆ ดึงความสนใจจากแคทให้หันมาพร้อมด้วยใบหน้าเรียบเจือเขินอายเล็กน้อย “ไม่ไปด้วยหรอก วันนี้อยากไปคนเดียวค่ะ” “จ้า คนมีความรักอะเนอะ” “เบื่อมากค่ะชะนี วันนี้จะไปดื่มหาผู้หล่อ ๆ เป็นอาหารตาตัวแม่หน่อย” “รอหนูด้วยนะ ขอติดรถไปด้วยนะแม่” “ตลอดเลยนะนังชะนี เมาแล้วลำบากกูแบกกลับห้องอีก” “บ่นทำไม มึงก็ทำตลอดไม่ใช่เหรออีกอย่างห้องก็อยู่ตรงข้ามกันไปไหนด้วยกันบ่อย ๆ” “บ่นเพราะมันทำให้กูไม่มีผัว แต่มีลูกแทนไงคะ” “ตัวติดกันตลอด จนกูนึกว่าไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว” “ก็เพื่อนกันสิ อาจารย์สอนแล้วตั้งใจเรียนกันดีกว่า” คราวนี้เพลงเหนือพูดขึ้นดึงความสนใจเพื่อนให้หันไปมองด้านหน้าห้อง จนกระทั่งเวลาล่วงเลยถึงช่วงเลิกเรียน หลังจากอาจารย์สั่งงานเรียบร้อยทุกคนก็ทยอยกลับ ซึ่งเป็นวินาทีเดียวกับที่ร่างสูงกำยำของมังกรลุกขึ้นจากที่นั่งพร้อมกับผู้หญิงตัวเล็ก เมื่อทุกคนก้าวเท้าออกมาจากห้องและทอดน่องไปตามโถงทางเดิน โทนเสียงทุ้มนุ่มเอื้อนเอ่ยวาจาพูดขึ้นดึงความสนใจของเพื่อน ๆ ให้มองเขาเป็นตาเดียว “คืนนี้อย่าลืมนะคะสาว ส่วนคนที่ติดหมาเด็กอยากตามมาด้วยก็ได้นะ” มังกรหันกลับไปบอกกับเพื่อนที่เดินตามมาด้านหลัง “มันคงจะไปด้วยหรอก ติดผู้ชายมากกว่า” ไอรินเอ่ยเสริม “กูกลับไปนอนห้องดีกว่า งั้นเจอกันที่ร้านเดิมนะ” “โอเค ไว้เจอกัน” เมื่อว่าจบประโยคเพลงเหนือโบกมือลาเพื่อนสาวทั้งสองคน จากนั้นจึงหันมาสนใจเพื่อนตัวโตที่ยืนอยู่เบื้องหน้าก่อนจะเอียงคอเล็กน้อยเปล่งถ้อยคำถามด้วยเสียงอ่อนเสียงหวาน “ไปไหนดีคุณแม่ จะกลับห้องเลยเหรอ” “ก็หล่อนเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรออยากกลับไปนอน แวะซื้อน้ำหวานก่อนกลับคอนโดแล้วกัน” “กลับด้วยคนสิ วันนี้ไม่เอารถมา” สิ้นสุดประโยคคำพูดคนตัวโตจึงเดินนำหน้าไปยังลิฟต์ แต่ทว่าเพลงเหนือเดินกึ่งวิ่งตามแผ่นหลังของมังกรเพื่อตามเขาให้ทัน เรียกว่าเขาตัวสูงกว่าเธอมากเพียงไม่กี่ก้าวมังกรก็ทิ้งห่างเธอไปไกลเหลือเกิน หลังจากนั้นทั้งคู่เดินทางกลับคอนโดมิเนียม เนื่องจากตอนมาเรียกเพลงเหนือเรียกรถมาขากลับเธอจึงขอติดรถเพื่อนกลับไปด้วย จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำ คนตัวเล็กอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะเดินมานั่งลงตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มือบอบบางกำลังบำรุงผิวหน้าทว่านัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้นเหลือบไปเห็นข้อความที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอแสงสีฟ้า ตัวอักษรเหล่านั้นดึงความสนใจให้เธอรีบตอบกลับทันควันราวกับกำลังเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ มิกกี้ : ชะนีแต่งหน้ายัง? เหนือ : กำลังจะแต่ง แม่แต่งตัวเสร็จยังมาห้องหนูหน่อยน้า มิกกี้ : กำลังไปจ้า ไม่กี่นาทีต่อมาเมื่อเพลงเหนือวางมือถือลงบนโต๊ะ เสียงเปิดประตูด้านหน้าดังแว่วมา ส่งผลให้เธอหันขวับไปมองเพื่อนตัวโตที่กำลังสาวเท้าเข้ามาใกล้ชิดจากทางด้านหลัง ใบหน้ารูปไข่งดงามคลี่ยิ้มกว้างจนตาหยี เผยให้เห็นลักยิ้มน่ารัก “สระผมด้วยเหรอ หอมมากนังชะนี” โทนเสียงนุ่มลึกเปล่งถ้อยคำพร้อมกับโน้มลำตัวมาด้านหน้าเล็กน้อย ปลายจมูกโด่งของมังกรสูดดมกลิ่นหอมของผลิตภัณฑ์ จากนั้นจึงเดินไปนั่งลงบนเตียงนุ่มอย่างเคยชิน “ก็ถ้าให้ผู้มองก็ต้องสระผมก่อน ไม่งั้นผมมันใครจะกล้าเข้าใกล้” เพลงเหนือเอ่ยพลางใช้ฝ่ามือบางทาครีมบนดวงหน้าสวย “วันนี้กูจะเขียนคิ้วให้มึงเองค่ะสาว แต่ห้ามเมาแบบคราวก่อนนะกูขี้เกียจแบกกลับห้อง” “รู้แล้ว แต่ใครกันแน่จะทิ้งกูแล้วไปกับผู้ต่อ” “มึงเมาแล้วกูจะปล่อยทิ้งให้อยู่คนเดียวได้ยังไงคะสาว ตอนมึงเมานะขี้น้อยใจจะตาย” “ตอนนี้กูจะงอนด้วย แค่คิดว่ามึงสนใจคนอื่นมากกว่ากู มันน่าน้อยใจมาก ๆ เลย” เพลงเหนือพูดพลางทำหน้ามุ่ย คอตก ด้วยความรู้สึกน้อยใจที่แสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้ง “นังชะนีจะน้อยใจไปทำไม มาเดี๋ยวกูแต่งหน้าให้ค่ะ” เมื่อเห็นอย่างนั้นร่างสูงของเพื่อนตัวโตจึงหยัดกายขึ้นเต็มความสูง จากนั้นหยิบเครื่องสำอางแต่งแต้มบนใบหน้ารูปไข่ของเพลงเหนือ ทำอย่างนี้เป็นประจำจนกลายเป็นเรื่องปกติ ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงทั้งคู่ก้าวเท้าผ่านประตูเลื่อนเข้ามาด้านในสถานบันเทิงย่านมหาวิทยาลัย คนตัวเล็กสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูระยิบระยับพร้อมกระเป๋าถือสีดำเรียบหรู เดินเคียงคู่ผู้ชายตัวโต เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำกระดุมเปิดสองเม็ดบน เผยให้เห็นแผงหน้าอกแกร่งดูมีเอกลักษณ์และสไตล์เฉพาะตัว ภายในไนต์คลับตกแต่งด้วยโทนหรูหราพร้อมกับระบบรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด แสงไฟหลากสีสาดลงมากระทบร่างกายของผู้คนที่ขยับท่วงท่าตามจังหวะเพลงฮิต บางคนยกแก้วน้ำเมากระดกเข้าปากเพื่อบรรเทาความเครียด พวกเขาทั้งคู่เดินฝ่าฝูงคนมากมายมาหยุดตรงโต๊ะที่จองเอาไว้ ต่อมาฝ่ามือบอบบางวางกระเป๋าบนโต๊ะ จากนั้นเลื่อนมาหยิบแก้วพร้อมเทเครื่องดื่มประมาณหนึ่ง ส่วนเพื่อนตัวโตก็คอยเติมน้ำแข็งใส่แก้วเหมือนกับแบ่งหน้าที่กันประจำ ความซ่าผสมกับก้อนน้ำแข็งส่งผลให้ไอความเย็นเกาะตามขอบแก้วคริสตัล ไม่รอช้าที่มังกรจะยกแก้วน้ำเมาสีอำพันกระดกเข้าปากจนหมดในรวดเดียว ก่อนจะเทใส่แก้วอีกรอบพร้อมกับยกดื่มอย่างกับน้ำเปล่า เธอเห็นอย่างนั้นก็ยกแก้วของตัวเองจิบช้า ๆ ของเหลวเย็นไหลซ่าผ่านลำคอทำเอาเพลงเหนือกลืนน้ำลายหลายครั้ง ดวงตากลมโตสีน้ำตาลจับจ้องการเคลื่อนไหวของเขา จากนั้นเธอจึงเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงใสที่ดังขึ้นอีกระดับ เพราะกลัวว่าเสียงเพลงจะกลบเสียงพูดของเธอหมด “ดื่มเหล้าไม่ขมบ้างเหรอ ทำไมชอบดื่มเหมือนน้ำเปล่าอะแม่” ถึงลิ้นจะรับรสชาติฝาดเฝื่อนของเหล้า ทำให้รู้สึกไม่อยากดื่มแต่ก็ยังละเมียดดื่มน้ำเมาจนหมดแก้ว “โอ๊ย จะบ่นทำไมนังชะนี แล้วนี่ไอรินมันจะมาไหมเนี่ย” “ไม่รู้ เดี๋ยวทักถามก่อน” สิ้นสุดเสียงพูดของเพลงเหนือ มือเล็กจึงหยิบสมาร์ตโฟนออกมาจากกระเป๋าก่อนจะทักถามเพื่อนของเธอ แต่ไม่กี่นาทีต่อมาไอรินก็ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาทั้งสองคน “มาแล้วจ้า เอาแต่หัววันเลยนะแม่” “กำลังทักหาพอดีเลย ดื่มอย่างกับน้ำเปล่าคนที่เมาไม่ใช่กูหรอกค่ะ แต่จะเป็นอีแก่นี่ต่างหาก” “อย่าพูดมาก วันนี้ไม่มีผู้หล่อ ๆ ให้กูชายตามองเลย มากับเมียหมดทุกคน” “อย่างน้อยก็มีคนสวย ๆ แบบพวกกูอยู่นะจ๊ะเพื่อน” ไอรินว่าพลางฉีกยิ้มกว้าง ทำเอามังกรเบะปากอย่างไม่สบอารมณ์ ร่างเล็กของเพลงเหนือยืนอยู่ด้านข้างเพื่อนตัวโต กลุ่มผู้ชายวัยทำงานเอาแต่มองท่อนขาของเธอ เนื่องจากเธอสวมกระโปรงสั้นเผยให้เห็นเรียวขาอ่อน เมื่อดวงตาคมกริบเห็นอย่างนั้นจึงดึงร่างเธอเข้ามาใกล้ก่อนที่มังกรจะยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ฝ่ามือหนาเอื้อมมาโอบกอดเอวบางแสดงความเป็นเจ้าของจนทำให้ชายผู้นั้นเบือนหน้าหนีไปทางอื่น “นังชะนีก็ตัวดี ชอบใส่กระโปรงสั้น ๆ ให้แก่หัวงูชอบมอง” “จะหวงทำไมคะ นี่ว่าตอนเราไปเที่ยวทะเลจะใส่ชุดว่ายน้ำโชว์นมโชว์ตูด” เพลงเหนือเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง “งดเลยค่ะสาว ใส่ไปทำไมถ้ามึงไม่รู้จักทาครีมกันแดดเอง” “มีคนทาครีมให้จะทาเองทำไมให้มันเปื้อนมือเหรอคะ” “เบื่อมากค่า สรุปมึงสองคนเป็นอะไรกัน” คราวนี้เสียงแหลมของไอรินถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะบ่อยครั้งที่เพื่อนทั้งสองคนใกล้ชิดกันเกินคำว่าเพื่อน ดูจะสนิทสนมกันเกินกว่าที่ใครต่อใครมองมาแล้วจะคิดว่าเป็นแค่เพื่อน “เป็นเพื่อนกันค่ะ ถ้าจะให้เป็นผัวเมียฟ้าผ่ากันพอดี” “ฮ่าฮ่าฮ่า นี่กูนึกว่าเป็นลูกมันเสียอีก” “เออมีชะนีนี่ก็นึกว่ามีลูกติดตลอดเวลา” เมื่อว่าจบประโยคเขายกแก้วคริสตัลกระดกเหล้าเข้าปากจนหมด ของเหลวไหลผ่านลำคอยิ่งกระตุ้นความรู้สึกอยากอย่างไม่มีสิ้นสุด เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงเที่ยงคืน พวกเขาทั้งสองแยกย้ายกับเพื่อนและเรียกรถกลับมาที่คอนโดเพื่อพักผ่อน แต่ทว่าคนตัวเล็กดื่มจนเมาไม่ได้สติทำให้เขาต้องคอยประคองร่างเล็กเอาไว้ในอ้อมกอด เขาเดินตรงมายังโซนด้านหน้าลิฟต์ความเร็วสูง จากนั้นพาหญิงสาวก้าวเข้าไปด้านในก่อนจะกดชั้นที่ต้องการ ต่อมาประตูห้องของเพลงเหนือถูกเปิดออกเมื่อเพื่อนตัวโตอย่างมังกรกดรหัสผ่าน วินาทีต่อมาท่อนแขนทรงพลังวางร่างบางนอนราบบนเตียงนอน จากนั้นจึงพับแขนเสื้อเชิ้ตตัวสีดำขึ้นเล็กน้อย “เมาแล้วเป็นภาระกูเช็ดหน้าให้มึงอีก” ร่างสูงบ่นพึมพำพร้อมกับเดินไปหยิบสำลีและผลิตภัณฑ์เช็ดหน้ามาจากโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนที่มังกรจะทิ้งน้ำหนักตัวนั่งลงด้านข้างผู้หญิงตัวเล็ก ส่งผลให้เตียงนุ่มไหวยุบลงตามน้ำหนักตัว เขาเทมันลงบนสำลีสีขาวก่อนจะค่อย ๆ เช็ดทำความสะอาดใบหน้าของเธออย่างละเมียดละไม “ทำไมต้องเป็นกูที่ดูแลมึงเหมือนลูกด้วยเนี่ย” “อื้อ หนูอยากกอดตุ๊กตา” น้ำเสียงงัวเงียของเพลงเหนือดึงความสนใจจากเขาให้โน้มตัวลงไปใกล้มากขึ้น เนื่องจากเสียงนั้นแผ่วเบาจนเขาจับใจความไม่ได้ “ฮะ ว่าไงนะ” มังกรทวนถามอีกครั้งแต่มือแกร่งยังคงเช็ดทำความสะอาดใบหน้าของเธอหมดจด “หนูอยากกอดตุ๊กตา เอาตุ๊กตามาให้หน่อยได้ไหมคะ” “ตุ๊กตาเน่าของหล่อนเหรอ เดี๋ยวไปเอามาให้ค่ะ” เมื่อว่าจบประโยคเขาจึงเดินไปหยิบตุ๊กตาหมีตัวสีขาวพร้อมผูกโบสีชมพูตรงคอมาให้คนตัวเล็กที่นอนหลับสนิท ตุ๊กตาตัวนั้นอยู่ในอ้อมกอดของเธอราวกับเด็กได้ของเล่นชิ้นโปรด เพลงเหนือจึงเผลอหลับไปด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ “ขี้เกียจเดินกลับห้องนอนนี่แหละ” ส่วนเขาก้าวเข้าไปล้างไม้ล้างมือในห้องน้ำ ก่อนที่จะแทรกตัวใต้ผ้าห่มผืนโตบนเตียงนอนนุ่ม ๆ ทุกอย่างกลายเป็นเรื่องเคยชินที่พวกเขาทั้งคู่ทำด้วยกันประจำ รวมถึงนอนบนเตียงเดียวกันด้วย ****