บทที่ 13
ชีวิตต่อจากนี้
สตรีรูปร่างเล็กสวมชุดเดรสสีขาวก้าวตรงไปข้างหน้าอย่างแข็งกร้าว พวงแก้มแดงก่ำเลือดสูบฉีดอย่างรุนแรง วันที่เพลงเหนือไร้ซึ่งที่พึ่งในหัวกลับนึกถึงแต่ใบหน้าของเขา นิ้วมือเรียวจึงกดโทรหาเขาทันทีทันใด ดวงตากลมโตหรี่ลงเล็กน้อยจับจ้องหน้าจอมือถือ ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความโกรธขีดสุดเรื่องที่แม่ของเธอพูดออกไปแบบนั้น วินาทีเดียวกันร่างสูงโปร่งของรุ่นน้องหน้าตาหล่อเหลา จมูกโด่งคมเป็นสันรับกับริมฝีปากหนา ผิวขาวดูเป็นธรรมชาติก้าวตามแผ่นหลังเนียนออกมาลานหน้าบ้าน ก่อนที่มือหนาของไบร์ทจะรั้งข้อมือของเหนือเอาไว้เสียก่อน ส่งผลให้ดวงหน้ารูปไข่งดงามหันขวับไปมองคนด้านหลังทันที ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเม้มเข้าหากันเบา ๆ แต่แววตาสะท้อนความสงสัยเต็มไปหมด เหนือยืนนิ่งอยู่ด้านหน้าของรุ่นน้องก่อนที่ริมฝีปากจะขยับถามขึ้น
“มีอะไรเหรอ” เหนือขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น
“เดี๋ยวสิครับพี่เหนือ ผมรู้ว่าพี่โ
