บทที่ 12ขี้แยเหมือนเด็ก 2

1770 Words

จากนั้นเพลงเหนือจึงนั่งลงบนเก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะกระจก ขณะเดียวกันมือหนาของมังกรใช้ที่เป่าผมของเธออย่างอ่อนโยน เธอหยิบผลิตภัณฑ์บำรุงผิวหน้าขึ้นมาทาบนดวงหน้าสวย ก่อนที่นัยน์ตากลมโตสีน้ำตาลจะเบนทิศความสนใจไปมองหน้าจอมือถือ สายเรียกเข้าจากผู้เป็นแม่ทำให้เหนือขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น “ค่ะแม่” วินาทีต่อมามือเล็กเอื้อมมากดรับสายของแม่ (พรุ่งนี้วันเกิดน้องชายแก กลับมาบ้านช่วยแม่เตรียมอาหารด้วย แล้วก็ไปซื้อของเข้าบ้าน) น้ำเสียงเรียบของคนปลายสายเอื้อนเอ่ยวาจาขึ้น “แต่น้องมันก็จะยี่สิบแล้วนะแม่ ยังจะจัดงานอยู่เหรอ” (พูดอะไรแม่ก็ต้องจัดงานให้น้องทุกปีสิ น้องจะชวนเพื่อนมาด้วยที่บ้าน เพราะงั้นแกต้องกลับมาช่วยแม่) “เข้าใจแล้วค่ะ แล้วพรุ่งนี้จะให้หนูเข้าไปตอนกี่โมง” (มาตั้งแต่เช้าเลยจะได้ออกไปซื้อของ เออแม่ขอเงินแกซื้อของขวัญให้น้องหน่อยสิ น้องแกอยากได้บัตรเติมเกม) “ไม่มีหรอกค่ะ หนูยังนับวันรอสิ้นเดือนอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD