ตอนพิเศษ 3
ครั้งเดียวจะติดเลยหรือไง!?
“ว้าว...ยังสวยเหมือนเดิมเลยอะ” ปันหยาเอ่ยขึ้นเมื่อเรือแล่นใกล้ถึงชายฝั่งของเกาะกลางทะเล หน้าหนาวแบบนี้ยิ่งทำให้บรรยากาศดูสวยงามกว่าคราวก่อนที่มาเสียอีก
“นั่นสิ” วิกเตอร์เองก็เห็นด้วย ไม่นานก็ถึงชายหาด พวกเขาลงจากเรือแล้วเดินไปยังบ้านพักหลังเดิมที่คุ้นตา ครั้งนี้มีคนช่วยถือกระเป๋าไปให้จนถึงที่พัก ชายหนุ่มเลยให้ค่าขนมเล็กน้อยเป็นสินน้ำใจ เมื่อเข้าไปด้านในก็เริ่มจัดข้าวของให้เข้าที่เข้าทาง เรียบร้อยแล้วคู่สามีภรรยาจึงเดินไปทานข้าวเย็นในส่วนกลางของรีสอร์ต
“กินเสร็จแล้วไปเดินย่อยกันก่อนนะ ฉันอิ่มเป็นบ้าเลย” ปันหยาชักชวนในขณะที่มือเรียวลูบพุงกลมไปด้วย บ่งบอกว่าตอนนี้กระเพาะอาหารเธอไม่สามารถรับอะไรเข้าไปได้อีกแล้ว
“ใครใช้ให้แกกินเยอะขนาดนั้นล่ะ” ชายหนุ่มแซวกลั้วเสียงหัวเราะ พลางหยิบทิชชูเปียกขึ้นมาเช็ดคราบมันออกจากมือ
“ก็มันอร่อยนี่นา” คนตัวเล็กย่นจมูก
