ช่วงเย็นวันเดียวกัน แสงตะวันลับขอบฟ้าไปแล้ว แต่อารมณ์คุกรุ่นในใจกลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น อาเธอร์ที่ไม่ได้มีอะไรตกถึงท้องมาทั้งวัน เปลี่ยนจากขวดน้ำเปล่าในมือ เป็นเหล้าดีกรีแรงเพื่อดับความฟุ้งซ่าน เขานั่งดื่มอยู่ตรงมุมประจำของอู่ โดยมีคิริวกับแทนไทนั่งดื่มเป็นเพื่อนอยู่เงียบๆ อึก... อึก... เสียงกระดกเหล้าเข้าปากดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มขึ้นสีแดงจางๆ จากฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่แววตากลับยิ่งดูว่างเปล่าและเย็นชาขึ้นกว่าเดิม “เฮีย... ดื่มหนักไปแล้วนะนั่น พอก่อนไหม” แทนไทเอ่ยทักด้วยความเป็นห่วง ขณะมองดูปริมาณเหล้าในขวดที่ลดลงอย่างรวดเร็ว “เออเฮีย ใจเย็นก่อน เจ้มินนี่รักเฮียจะตาย เจ้อาจจะแค่น้อยใจ เฮียอย่าคิดมากนะ” คิริวช่วยเสริมพลางเอื้อมมือจะไปคว้าขวดเหล้าออก แต่อาเธอร์กลับปัดมือออกอย่างแรง “ปล่อย! อย่ายุ่ง!” เสียงตวาดสั้นๆ ทำเอาพวกรุ่นน้องต้องยอมหยุด แล้วมองหน้ากันอย่างลำบากใจ

