บทที่ 40
ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทดูภูมิฐานกำลังจับมือบอบบางของหญิงสาวสวมชุดราตรีสีชมพูอ่อน เดินขึ้นบันไดเพื่อไปนั่งทานข้าวกันด้านบนสุดของตึกแห่งนี้ ลมหนาวพัดผ่านกระทบร่างกายทำเอากระโปรงเคลื่อนไหวตามเรือนผมสีไวน์แดงปลิวไสว คนตัวโตเดินนำหน้าทว่าเขากลับหันมามองร่างเล็กของนาเนียอยู่เป็นระยะ ทันใดนั้นดวงตากลมโตสีดำสนิทปะทะเข้ากับโต๊ะสีขาวตั้งโดดเดี่ยวอยู่ด้านบน ดอกกุหลาบสีแดงประดับประดาอยู่รอบด้านบรรยากาศแสนโรแมนติกทำให้นาเนียระบายยิ้มหวานออกมา
ทั้งคู่ก้าวเท้าเข้าไปใกล้มากขึ้น จากนั้นพระรามเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งก่อนที่เขาจะพาตัวเองไปนั่งฝั่งตรงข้าม วินาทีนี้ผู้หญิงตรงหน้าสวยราวกับนางฟ้าที่ตกลงมาจากสวรรค์ชั้นที่สุดที่สูงตามเขาจินตนาการไว้ ใบหน้าสวยแต่งแต้มจัดเต็มไหนจะริมฝีปากรูปกระจับเคลือบด้วยลิปสติกสีชมพู ต่างหูระยิบระยับตรงนั้นแสดงถึงความราคาแพงของมัน ไหนจะสร้อยคอมูลค่ากว่าสิบล้านบาทสวมบนลำ
