บทที่ 7
ผ่านมาถึงวันจันทร์นาเนียก็มาดูรถที่เธอจองไว้กับเขาสองคน รถหรูราคามากกว่าสิบสี่ล้านบาทจอดอยู่ตรงหน้าพวกเขา แววตาประกายวาววับมองความสวยงามรอบคันเธอคลี่ยิ้มหวานให้อีกคน ส่วนพระรามยังคงเดินสำรวจตัวรถทั้งด้านในและด้านนอกมือบอบบางสัมผัสบนรถหรูคันนี้ไม่น่าเชื่อว่าที่อยู่ตรงหน้าในอีกไม่กี่วินาทีมันจะเป็นของเธอ
“เธอซื้อคันนี้ให้..” พระรามเอ่ยถามไถ่พลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง เขาเองก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่านาเนียจะลงทุนซื้อรถราคาสิบล้านกว่าให้เขาขับ
“ใช่ ไม่กี่ล้านหรอกเอาไว้ขับเวลาไปรับไปส่งฉัน จะได้ไม่อายคนอื่น”
“จริงๆ ผมจ่ายเองได้นะครับ”
“ไม่ได้ ฉันบอกจะซื้อให้ก็ต้องเป็นเงินฉันสิ”
“คุณนิชาดาเชิญทางนี้ครับ” พลันพนักงานขายก็มาเรียกเธอให้ไปจัดการเรื่องเอกสาร ที่จริงเงินผมมีเยอะมากครับแต่ไม่เคยสนใจรถหรูพวกนี้เลย ในความคิดผมไม่ว่าจะยี่ห้ออะไรแต่ถ้ามันยังใช้งานได้ผมว่ามันก็ยังมีประโยชน์ แต่เธ
