@3 เดือนต่อมา
วันเวลาล่วงเลยไปจนเข้าสู่เดือนที่เก้าของการตั้งครรภ์ ท้องของ พระพาย โตเต็มที่จนเดินเหินลำบาก แต่ในบ้านไม้สีขาวแห่งนี้กลับเต็มไปด้วยความเรียบร้อยอย่างน่าประหลาด หมอศรันย์ ยังคงทำหน้าที่ "ทาสรัก" อย่างไร้ที่ติ เขาตื่นตีสี่มาทำอาหาร เตรียมน้ำอุ่น ขัดทุกตารางนิ้วของบ้านจนเงาวับ และคอยประคองพายทุกย่างก้าว
แต่สิ่งที่พระพายไม่เคยรู้เลยคือ... ทุกครั้งที่ศรันย์เดินเข้าห้องน้ำ หรือจังหวะที่เขาขอตัวไปซักผ้าหลังบ้าน เขาจะต้องรีบคว้าผ้าเช็ดหน้ามาอุดปาก กั้นเสียงไอที่รุนแรงจนตัวโยน ร่างกายที่เคยกำยำบัดนี้ซูบผอมลงจนเหลือเพียงโครงร่างที่อาศัย "ใจ" ขับเคลื่อน
"พี่หมอ... ทำไมมือพี่สั่นแบบนั้นล่ะ?" พระพายถามขณะเห็นเขาประคองถ้วยซุปบำรุงมาวางให้
"สงสัยพี่จะตื่นเต้นน่ะครับพาย อีกไม่กี่วันเจ้าตัวเล็กก็จะออกมาแล้ว พี่แค่อยากเตรียมทุกอย่างให้พร้อมที่สุด"
ศรันย์ยิ้มแววตาของเขาดูเหนื่อยล้าอย่างที
